Modern Big Bands

Bik Bent Braam (photo by Cees van de Ven)

Αν στη τζαζ δεν είναι εύκολο να διατηρηθεί ένα working group, ένα σχήμα δηλαδή με σταθερά μέλη στη σύνθεσή του, τα εμπόδια που εμφανίζονται στη δημιουργία και τη συντήρηση μιας μεγάλης ορχήστρας γίνονται σχεδόν ανυπέρβλητα. Δύσκολος ο προγραμματισμός και η συνεύρεση όλων των μελών, ειδικά αν πρόκειται για μουσικούς με πολλές υποχρεώσεις, αυξημένο το κόστος λειτουργίας και ηχογραφήσεων, μικρότερες οι πιθανότητες να βρεθούν κατάλληλοι χώροι για εμφανίσεις. Κι από την πλευρά των ιδιοκτητών χώρων και των διοργανωτών, πολλαπλάσιο το κόστος για την αμοιβή, τη μετακίνηση και τη διαμονή των μουσικών, κόστος που τις περισσότερες φορές δεν μπορεί να αποσβεστεί από το κοινό αυτής της μουσικής. Δεν είναι άσχετο με όλα αυτά ότι το μακροβιότερο μεγάλο σύνολο στη χώρα μας είναι η Big Band του Δήμου Αθηναίων. Όταν μάλιστα μια ορχήστρα αρέσκεται στους πειραματισμούς και τις ιδιαιτερότητες, τότε οι δραστηριότητές της έχουν ανάγκη και από εξωτερική υποστήριξη.

Wolfgang Muthspiel

Φτάνοντας στα 22 του, μετά από σπουδές στην κλασική και τη τζαζ κιθάρα, ο Wolfgang Muthspiel συνειδητοποίησε ότι ο χρόνος του δεν επαρκούσε για να ασχολείται ταυτόχρονα και με τις δύο μουσικές και ότι έπρεπε να διαλέξει. Επέλεξε τη τζαζ γιατί η προοπτική να συνθέτει, να έρχεται διαρκώς σε επαφή με άλλους μουσικούς και να αυτοσχεδιάζει φάνταζε ως μεγαλύτερη πρόκληση από το να προσπαθεί σε μόνιμη βάση να γίνεται καλύτερος ερμηνευτής κάποιων συνθέσεων. Η επιλογή του τον δικαίωσε αφού δεν έγινε απλά ένας από τους καλύτερους τζαζ κιθαρίστες της Αυστρίας, αλλά βρέθηκε να συνεργάζεται με μουσικούς όπως ο Gary Burton, o Paul Motian και ο Dave Liebman. Η Material Records, η εταιρεία που ίδρυσε πριν από τρία χρόνια, του δίνει ελευθερία κινήσεων που δύσκολα βρίσκει κανείς σε μια δισκογραφική εταιρεία. Έτσι στις τρεις τελευταίες κυκλοφορίες του, που χρονικά απέχουν ελάχιστα μεταξύ τους, διανύει μεγάλες αποστάσεις με εντελώς άλλη παρέα κάθε φορά.

E_L_B

E_L_B: “Dream Flight” (ACT)
Ο ντράμερ Peter Erskine και ο κιθαρίστας Nguyên Lê έχουν συνεργαστεί πολλές φορές σε γκρουπ άλλων. Στις αρχές αυτής της δεκαετίας σκέφτηκαν να κάνουν μαζί κάτι δικό τους. Επιστρατεύοντας τον μπασίστα Michel Benita έφτιαξαν ένα τρίο, που του έδωσαν ως όνομα τα αρχικά των επωνύμων τους και κυκλοφόρησαν το πρώτο τους άλμπουμ. Στη δεύτερή τους δουλειά, που έρχεται με καθυστέρηση εξαιτίας προβλημάτων υγείας του κιθαρίστα και των υποχρεώσεων των υπολοίπων, αν και διατηρούν το ίδιο όνομα, εμφανίζονται ως κουαρτέτο με τη συμμετοχή του σαξοφωνίστα Stéphane Guillaume.