Brian Patneaude

brian-patneaude.jpg

Πρώτα η μελωδία
Γνωρίσαμε τον Brian Patneaude το 2003 με το «Variations», ένα άλμπουμ που πολλά έντυπα (ανάμεσά τους και η ΑΠOΨΗ) το είχαν κατατάξει στα καλύτερα εκείνης της χρονιάς. Φέτος επανέρχεται με το «Distance» διατηρώντας σταθερό το κουαρτέτο του (George Muscatello κιθάρα, Ryan Lukas μπάσο και Danny Whelchel ντραμς).

Στο διάστημα αυτό των δύο χρόνων, γεμάτο από εμφανίσεις για το γκρουπ, ο Patneaude αποφάσισε να δοκιμάσει περισσότερο τις δυνάμεις του στο γράψιμο και έτσι εδώ αναλαμβάνει εξολοκλήρου το ρόλο του συνθέτη και κατευθύνεται προς έναν πιο προσωπικό ήχο. Έναν ήχο που περικλείει πληθώρα ακουσμάτων όπως συμβαίνει με τη δουλειά μιας μεγάλης μερίδας των μουσικών της νέας γενιάς που μεγάλωσαν και ανατράφηκαν με την ποπ κουλτούρα. Αν ο Patneaude δεν ήταν σαξοφωνίστας θα μπορούσε να είναι ένας έξοχος τραγουδοποιός. Τα κομμάτια που γράφει έχουν μεγάλη διάρκεια και δεν συνοδεύονται από στίχους, αλλά μοιάζουν με καλοδουλεμένα τραγούδια αφού και δυνατές μελωδίες που αφομοιώνονται με το πρώτο άκουσμα έχουν, και εξελίσσονται αφηγηματικά. Όσο για το στυλ του στο σαξόφωνο, μπορεί η μεγαλύτερή του επιρροή να είναι ο Michael Brecker, όμως προσπαθεί να είναι όσο πιο λακωνικός γίνεται διαλέγοντας προσεκτικά κάθε νότα που παίζει. Λακωνικός, σαφής μα και περιεκτικός ακριβώς όπως και οι μονολεκτικοί τίτλοι των κομματιών του. Αξίζει να υπογραμμιστεί η εξαιρετική δουλειά και των τριών άλλων μελών του κουαρτέτου που συντελούν στην εικόνα ενός γκρουπ από αυτά που ευχόμαστε να απολαύσουμε κάποτε ζωντανά. Αν μετά από ένα εντυπωσιακό ξεκίνημα, το δεύτερο άλμπουμ είναι και το καθοριστικό για την εξέλιξη ενός μουσικού, τότε ο Brian Patneaude θα πρέπει να αισθάνεται σιγουριά για το δρόμο που ακολουθεί και ο οποίος μπορεί να τον οδηγήσει πολύ ψηλά.

www.brianpatneaude.com
 

Παίζω όσες νότες θεωρώ απαραίτητες
Συνέντευξη με τον Brian Patneaude με την ευκαιρία της κυκλοφορίας του
νέου του άλμπουμ «Distance» (WEPA)

Το πρώτο σου CD («Variations») πήρε πολύ καλές κριτικές και πολλά έντυπα το συμπεριέλαβαν στους καλύτερους δίσκους του 2003. Ποια ήταν η επίδραση αυτής της επιτυχίας πάνω στο γκρουπ μέχρι την ηχογράφηση του «Distance»;
Μετά από τόσο χρόνο και ενέργεια που καταναλώσαμε για την ηχογράφηση του «Variations» ήταν ευχάριστο να μάθουμε ότι ο κόσμος απέλαυσε το αποτέλεσμα τόσο πολύ! Από προσωπική άποψη αυτό με ενθάρρυνε να συνεχίσω με ένα δεύτερο CD και να επικεντρωθώ στη σύνθεση περισσότερων κομματιών. Έχω την τύχη στο συγκρότημα να συμμετέχουν άλλοι τρεις συνθέτες που όλοι τους συνεισέφεραν με δικά τους κομμάτια στο «Variations». Στο «Distance» αποφάσισα να δώσω έμφαση στις δικές μου συνθέσεις έχοντας πάνω απ’ όλα στο μυαλό έναν ομαδικό ήχο.

Ακούγοντας το «Variations» και ειδικά το «Distance» έχω την εντύπωση ότι περισσότερο από όλα ενδιαφέρεσαι για τη μελωδία, ότι δεν σκοπεύεις να σπαταλήσεις ούτε μια νότα.
Όταν ακούω άλλους μουσικούς ή τζαζ κομμάτια συνήθως προσέχω τη μελωδική ανάπτυξη και όχι τον καταιγισμό από νότες. Κάποτε, όταν ανέπτυσσα την τεχνική μου, προσπαθούσα να παίζω όσο περισσότερες νότες ήταν δυνατόν κάθε φορά που μου δινόταν η ευκαιρία. Με τον καιρό προσπάθησα να δίνω μεγαλύτερο βάρος στην ποιότητα παρά στην ποσότητα. Αυτό δε σημαίνει βέβαια ότι δεν έρχονται στιγμές που του δίνω να καταλάβει, αλλά σίγουρα όσο μπορώ προσπαθώ συνειδητά να παίζω μόνο όσες νότες θεωρώ απαραίτητες.

Όλο και περισσότεροι δίσκοι κυκλοφορούν είτε από μικρές ανεξάρτητες εταιρείες, είτε από τους ίδιους τους καλλιτέχνες. Τι πιθανότητες υπάρχουν για ένα νέο ταλαντούχο μουσικό που ξεκινά την καριέρα του να πετύχει;
Αυτό στην πραγματικότητα εξαρτάται από το τι σημαίνει για τον καθένα η λέξη επιτυχία. Είναι το να υπογράψει σε μια μεγάλη δισκογραφική εταιρεία; Το να περιοδεύει σε όλο τον κόσμο; Μπορώ να μιλήσω μόνο βάσει των δικών μου εμπειριών βέβαια, αλλά αισθάνομαι ότι όσο μπορώ και συντηρούμαι παίζοντας και διδάσκοντας μουσική τα έχω καταφέρει. Αυτή τη στιγμή παίζω κυρίως στη βορειοανατολική πλευρά της Αμερικής, αλλά χρησιμοποιώ το Ίντερνετ προκειμένου η μουσική μου να φτάσει και στην υπόλοιπη χώρα καθώς και στα άλλα μέρη του κόσμου. Τα μέσα για να φτάσει η μουσική στις μάζες είναι σίγουρα διαθέσιμα στους μουσικούς. Για μένα είναι μια διαδικασία που τη μαθαίνω μέρα με τη μέρα.

Εσύ και τα μέλη του κουαρτέτου σου τα καταφέρνετε να ζείτε μόνο από τη μουσική;
Ναι. Όλοι μας ζούμε από τις συναυλίες, τις ηχογραφήσεις και τα ιδιαίτερα μαθήματα που κάνουμε, καθένας στο όργανό του.

Έρχονται νέα παιδιά στις συναυλίες σας; Τι χρειάζεται η τζαζ για να προσελκύσει νέους θαυμαστές;
Τραβάμε αρκετούς νέους στις συναυλίες μας. Πολλοί από τους μαθητές μας έρχονται σε επαφή με τη τζαζ κατά τη διάρκεια των μαθημάτων και όλοι μας τους προτείνουμε να πηγαίνουν και να ακούν ζωντανή μουσική όποτε μπορούν. Πιστεύω ότι αν ένα νεανικό ακροατήριο εκτεθεί στη τζαζ και του δοθεί η σχετική πληροφόρηση, θα γεννηθούν νέοι οπαδοί. Είμαι υπέρ της με οποιοδήποτε δυνατό τρόπο εκπαίδευσης της επόμενης γενιάς.

Κατά τη διάρκεια μιας συναυλίας πότε νοιώθεις ότι υπάρχει επικοινωνία με το κοινό; Τι σε ενοχλεί όταν παίζεις;
Όταν ένα ακροατήριο είναι σιωπηλό και προσηλωμένο αισθάνομαι ότι τους αγγίζει η μουσική. Το χειροκρότημα, είτε στο τέλος ενός σόλο είτε στο τέλος του κομματιού, είναι επίσης ευπρόσδεκτο. Έχω παίξει μερικές φορές κάτω σε όχι και τόσο ιδανικές συνθήκες, με το κοινό να ακούγεται περισσότερο από τη μουσική κατά τη διάρκεια της συναυλίας. Αυτό θα έλεγα ότι δεν είναι και πολύ ευχάριστο.

Νομίζεις ότι οι μουσικοί πρέπει να παίρνουν θέση πάνω στα πολιτικά ζητήματα;
Καθένας έχει το δικαίωμα να εκφράζει τη γνώμη του για το πώς ασκείται η διακυβέρνηση. Αν ένας καλλιτέχνης θέλει να εκφράσει τις πολιτικές του απόψεις μέσα από τη μουσική του, τότε ας το κάνει.

Ταλέντο, σκληρή δουλειά, όραμα, αφοσίωση! Ποιο από όλα αυτά συμβάλλει περισσότερο στο να γίνει κάποιος μεγάλος καλλιτέχνης;
Νομίζω ένας υγιής συνδυασμός και από τα τέσσερα. Ένας καλλιτέχνης μπορεί να έχει ένα-δύο από αυτά τα χαρίσματα, αλλά αν δεν έχει κανένα, θεωρώ ότι δεν μπορεί να γίνει μεγάλος.

Πες μας μερικούς από τους δίσκους που δεν θα έσβηνες ποτέ από το ipod σου.   
Όλους των E.S.T. (Esbjorn Svensson Trio) και του Michael Brecker.

Πώς φαντάζεσαι τον εαυτό σου και το συγκρότημά σου τα επόμενα χρόνια;      
Ελπίζω ότι η μουσική μας θα φτάσει σε ένα μεγαλύτερο ακροατήριο. Θα ήθελα να περιοδεύσω περισσότερο και στην Αμερική και στο εξωτερικό. Γράφω υλικό για το τρίτο μας άλμπουμ αλλά νομίζω ότι θα πάρει λίγο χρόνο ακόμη.

Άποψη, Μάιος 2005

read an english version of the article

We first met Brian Patneaude in 2003 with “Variations”, an album that was included in that year’s Jazz CD picks by many publications (“Apopsy” being one of them). This year he returns with “Distance”, maintaining the same quartet (George Muscatello on guitar, Ryan Lukas on bass and Danny Whelchel on drums).

Within this two-year full of gigs for the group “distance”, Patneaude decided to take more chances on composing, thus in his new album he takes upon himself the role of the composer and aims to a more personal sound. A sound that encompasses plenty of influences, just like a lot of his generation’s musicians who grew and were raised with pop culture. If Patneaude was not a saxophonist he could have been an excellent singer-songwriter. His compositions are long and wordless, but sound like well-crafted songs, since their melodies are strong, approachable and have a narrative progress. As for his sax playing style, Michael Brecker may be his major influence, but he tries to be as laconic as possible, selecting meticulously every note he plays. Laconic, lucid and inclusive too, just like the single word track titles. It is worth checking out the eminent work by the three other members of the quartet, who contribute to one of those groupings we wish we could enjoy live sometime. If after an impressive debut, the sophomore is determinant for a musician’s evolution, then Patneaude should feel safe about the route he has chosen which can lead him very high.

«I only play the notes I mean to play»
Interview with Brian Patneaude at the time of the release of his new album “Distance” (WEPA)
Your debut CD ‘Variations’ received critical acclaim and was included in some publications‚ picks for 2003. How did that success affect the quartet until the recording of ‘Distance’?
After putting so much time and energy into recording Variations it was nice to learn that people enjoyed the results so much!  From a personal standpoint it encouraged me to to go ahead with a second CD as well as focus on writing more material.  I am fortunate enough to have three other composers in the band who all contributed material towards Variations.  With Distance I decided to focus on my own compositions with an overall group sound in mind.

Listening to ‘Variations’ and especially to ‘Distance’ I have the impression that your first concern is the melody, that you would not waste a  single note. 
When listening to other players and jazz compositions in general I’m usually drawn more to a melodic statement than a flurry of notes.  There was a time when I was developing my chops when I tried to play as many notes as possible, whenever possible.  Over the years I’ve focused my approach a bit more and attempted to go for quality over quantity. That’s not to say that there isn’t a time and place for shredding of course but I’ve certainly make a conscious effort to only play the notes I mean to play whenever possible.

An increasing number of albums either spring from small independent labels or are self-produced by the artists. What’s the possibility for a young talented musician who’s starting his career to make it?
Well that really depends on how one defines «making it».  Is «making it» being signed to a major record label?  Is it touring the world?  I can only speak of my own experiences of course, but I feel that as long as I am supporting myself by playing and teaching music I’m «making it».  Right now I’m performing primarily in the Northeastern portion of the United States but I’m using the internet to get my music out to other parts of the country and the world.  The tools are certainly available for musicians to get their
music to the masses.  For me it’s been a learning process, day by day.

Do you and you group’s members manage to live exclusively through music?
Yes.  We all make a living through performing, recording and teaching private lessons on our respective instruments.

Do young people come to your concerts? What does jazz need in order to attract new fans?
We get a fair amount of young people at our shows.  Many of our students learn about jazz while studying and I think we all recommend going out to hear the music live whenever possible.  I believe if a younger audience is exposed to jazz music and given a little information about it, new fans will be born.  I’m very much in favor of educating the next generation in whatever ways possible.

While performing what makes you feel that the communication between you and the audience is established? What would disturb you while you are playing?
When an audience is quiet and attentive I get the sense that they are being reached musically.  Applause, either at the end of a solo or the end of a tune, doesn’t hurt either.  I’ve played in quite a few less than desirable musical situations where the audience is louder than the performance during the performance.  I would say that’s a little disturbing.

Should the musicians make political statements?
Everyone is entitled to their opinion on how their government is run.  If an artist wants to express their political views through his or her music then so be it.

Talent, hard work, vision, dedication. What most of all makes an artist become great?
A healthy combination of all four.  An artist can have one or two of those traits, but without all of them I would assume greatness could elude them.

Name some albums you would never remove from your ipod.
Any and all albums by E.S.T. and Michael Brecker.

How do you see yourself and your group growing over the next years?
I hope that our music reaches a broader audience.  I’d like to do more touring, in both the United States and abroad.  I’ve been writing more material for a third recording but I think that may be a ways away.

Apopsy, May 2005

Advertisements

0 Responses to “Brian Patneaude”



  1. Σχολιάστε

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s




Kατηγορίες

Email me:

vagarag at freemail.gr

Αρχείο

Blog Stats

  • 26,170 hits
Μαρτίου 2007
Δ Τ Τ Π Π Σ Κ
    Απρ. »
 1234
567891011
12131415161718
19202122232425
262728293031  

Αρέσει σε %d bloggers: