Chris Speed

chris-speed-upstate-hat-and-finger.jpg

Ανεξάρτητη Πορεία
«Πώς μια δισκογραφική εταιρεία τζαζ βρίσκεται με ένα εκατομμύριο δολάρια στα χέρια της;». «Ξεκινώντας με τρία», λέει ένα αστείο που κυκλοφορεί στους κύκλους των μουσικών. Μιας και αυτή η προοπτική δεν περιλαμβάνεται στο μοντέλο λειτουργίας καμιάς κερδοσκοπικής εταιρείας, οι εξελίξεις στη τζαζ διαμορφώνονται ολοένα και περισσότερο από μικρές ανεξάρτητες εταιρείες που διευθύνονται είτε από ανθρώπους που αγαπούν αυτή τη μουσική, είτε από τους ίδιους τους καλλιτέχνες που αναλαμβάνουν οι ίδιοι να διαχειριστούν τη δουλειά τους. Ο Dave Holland και ο Dave Douglas ηχογραφούν πλέον με δική τους ετικέτα, ενώ η Maria Schneider, ο Jim Hall και ο Danilo Perez κάτω από την ομπρέλα της Artistshare. Η λογική αυτών των εταιρειών στηρίζεται στη μείωση κόστους παραγωγής, λειτουργίας, διανομής και πώλησης, αφού λειτουργούν με ελάχιστο προσωπικό και πολλές από αυτές διοχετεύουν το υλικό τους μόνο από το Ίντερνετ, καλύπτοντας συχνά το μέσο κόστος παραγωγής ενός CD με την πώληση 300-500 αντιτύπων. 


Αυτό το δρόμο αποφάσισε να ακολουθήσει εσχάτως και ο κλαρινετίστας και σαξοφωνίστας Chris Speed (Pachora, Tim Berne, Dave Douglas, Uri Caine) με τη νεοϊδρυθείσα Skirl records, που περισσότερο από εταιρεία είναι μια κολεκτίβα αυτοσχεδιαστών που ζουν στο Μπρούκλιν και πειραματίζονται με διάφορες μουσικές φόρμες και ιδιώματα. Πριν από λίγους μήνες η Skirl κυκλοφόρησε τα τρία πρώτα της άλμπουμ, με πολύ φροντισμένα ντίτζιπακ εξώφυλλα σε μέγεθος καλύμματος DVD.Το “The Clarinets” είναι ένα πρωτότυπο σχήμα με τρεις κλαρινετίστες, τον Chris Speed, τον Anthony Burr και τον Oscar Noriega, που μέσα σε άμπιεντ ατμόσφαιρα καταθέτει μια ασυνήθιστη πρόταση για την αισθητική και το ρόλο αυτού του οργάνου στον αυτοσχεδιασμό. Το δεύτερο άλμπουμ της Skirl είναι το “My Ears are Bent” του πιανίστα και ακορντεονίστα Ted Reichman (Anthony Braxton, Marc Ribot, Eugene Chadbourne) που εκτός από πλήκτρα παίζει κιθάρα, ηλεκτρονικά, μπάσο και κρουστά. Με τη βοήθεια του αεικίνητου John Hollenbeck στα ντραμς και της νεαρής Mary Halvorson στην κιθάρα, ο Reichman δημιουργεί ένα χαμηλόφωνο μελωδικό μίγμα no wave και free jazz. Τέλος το “The New Mellow Edwards” είναι το ντεμπούτο του τρομπονίστα Curtis Hasselbring, στο οποίο ξανασυναντάμε τον Chris Speed και τον John Hollenbeck και στο μπάσο τον Trevor Dunn. Και εδώ τα όρια ανάμεσα σε αισθητικές συμβατικότητες και μουσικές παραδόσεις γίνονται δυσδιάκριτα, με τη διαρκή επικοινωνία της τζαζ με το ροκ και επιρροές από την κλασική και την ηλεκτρονική μουσική.
www.skirlrecords.com

Συνέντευξη με τον κλαρινετίστα Chris Speed, ιδρυτή της Skirl Records

Τι σε οδήγησε να ξεκινήσεις μια δική σου δισκογραφική εταιρεία μετά από τόσα χρόνια παρουσίας στη μουσική σκηνή;
Η σκέψη να φτιάξω δική μου εταιρεία υπήρχε στο μυαλό μου για αρκετό καιρό. Απλά πρόσφατα αισθάνθηκα ότι έφτασε η κατάλληλη στιγμή. Βοήθησε και το γεγονός ότι ο Tim Berne είναι φίλος μου. Είναι ενθαρρυντικό να βλέπεις ότι κάτι τέτοιο μπορεί να δουλέψει και ότι είναι καλό να αποκτάς περισσότερο έλεγχο στην παραγωγή της μουσικής σου.

Πιστεύεις ότι όλο και περισσότεροι μουσικοί θα ακολουθούν αυτή την πορεία τα επόμενα χρόνια;
Δεν το ξέρω. Βέβαια το να κάνεις μια δική σου εταιρεία δεν είναι κάτι καινούριο και πολλοί θα εξακολουθήσουν να το κάνουν. Αυτό που έχει πραγματικό ενδιαφέρον είναι η αίσθηση της κοινότητας. Δεν με ενδιέφερε να ιδρύσω μια εταιρεία μόνο και μόνο για να κυκλοφορήσω τη μουσική μου. Ήθελα να περιλάβω τη σκηνή που υπάρχει στο Μπρούκλιν που δεν έχει ηχογραφηθεί πολύ και που έχει στις τάξεις της πολλούς ανθρώπους με τους οποίους γνωρίζομαι καλά τα τελευταία 15 περίπου χρόνια και μερικούς που συνδέθηκα μαζί τους πιο πρόσφατα.

Πόσο εφικτό θα ήταν αυτό χωρίς το Ίντερνετ;
Συνέβαινε φυσικά και προ του Ίντερνετ. Αλλά τώρα προφανώς υπάρχει πιο άμεση σχέση, αφού ο κόσμος μπαίνει στο σάιτ σου και αγοράζει απευθείας τους δίσκους σου. Πιστεύω ότι για τους καλλιτέχνες ο καλύτερος τρόπος για να πουλούν τη μουσική τους είναι να περιοδεύουν, εκτός κι αν έχουν χιλιάδες δολάρια για να τα ξοδέψουν στα μέσα ενημέρωσης.

Οι άνθρωποι της Skirl είναι όλοι μουσικοί που ζουν στο Μπρούκλιν και με τους οποίους έχεις συνεργαστεί και στο παρελθόν. Πόσο διαφορετικό είναι το κλίμα του να δημιουργεί κανείς σε ένα τέτοιο περιβάλλον αντί στο μάλλον απρόσωπο περιβάλλον μιας μεγάλης εταιρείας;
Θέλω να πω πάλι ότι αυτό που κάνει το όλο πράγμα ενδιαφέρον για μένα είναι η κοινότητα. Είναι όλοι τους φίλοι μου. Φυσικά αυτό κάνει ακόμη σημαντικότερο το να είμαι ξεκάθαρος σε όλα, ώστε να παραμείνουν φίλοι. Οφείλω να είμαι ειλικρινής σχετικά με το τι μπορώ να κάνω και πού χρειάζομαι βοήθεια για να ασχοληθώ με τα θέματα της εταιρίας. Αλλά υπάρχει εμπιστοσύνη και συμπαράσταση και έτσι το κλίμα που περιβάλλει την εταιρεία γίνεται πολύ θετικό. Προσωπικά δεν είχα ποτέ σχέση με μεγάλες εταιρείες και εξακολουθώ να τα πηγαίνω καλά με τις άλλες ανεξάρτητες εταιρείες με τις οποίες συνεργάστηκα, όπως η Songlines και η Squealer. Αλλά η τόση ενέργεια που υπάρχει στους καλλιτέχνες της Skirl είναι κάτι νέο για μένα κι αυτό είναι μεγάλη ανταμοιβή.

Πόσο μεγάλο είναι το κόστος σε χρόνο; Πώς κατανέμεις το χρόνο σου ανάμεσα στα θέματα της εταιρείας και τη μουσική;
Μμμμ, καλή ερώτηση. Με απασχολεί αυτό το θέμα. Δεν με πειράζει να ξοδεύω χρόνο για να στέλνω CD με το ταχυδρομείο, αλλά κάποια στιγμή θα χρειαστώ βοήθεια. Δεν είμαι ιδιαίτερα φιλόδοξος μπίζνεσμαν, δεν έχω την κατάλληλη νοοτροπία και υπομονή για όλα αυτά που απαιτούνται να κάνεις για να βρεις διανομή, χρηματοδότηση κτλ. Σιγά σιγά όμως μαθαίνω και προσπαθώ να κατανέμω το χρόνο μου για να ασχολούμαι με αυτά τα αναγκαία και πεζά πράγματα. Και ναι… εξακολουθώ να παίζω και μουσική.

Εκτός από την πώληση μέσω του Ίντερνετ σκέφτεσαι να προωθήσεις τις κυκλοφορίες της Skirl και μέσα από παραδοσιακά δίκτυα διανομής;
Προσπαθώ αλλά δεν με απασχολεί πολύ. Το σπουδαιότερο για ένα σχήμα είναι να περιοδεύει. Η εμπειρία μου δείχνει ότι είναι ο καλύτερος τρόπος να πουλάμε τη μουσική μας. Αν και βέβαια ένας καλός διανομέας θα ήταν κάτι εξαιρετικό.

Ποια ήταν η ανταπόκριση κοινού στα τρία πρώτα άλμπουμ εταιρείας; Τι ετοιμάζεις για το μέλλον;
Ήταν εκπληκτικά θετική. Έχω αφοσιωθεί στο να δώσω φωνή σε αυτή τη μικρή σκηνή του Μπρούκλιν. Μόλις κυκλοφορήσαμε το νέο CD του ισλανδού κιθαρίστα Hilmar Jensson με το συγκρότημά του τους TYFT που λέγεται “Meg Nem Sa” (ο Hilmar είναι επίτιμος κάτοικος του Μπρούκλιν). Είμαστε περήφανοι γι αυτό το άλμπουμ, είναι πολύ δυνατό με σπουδαία κομμάτια και απίστευτους μουσικούς. Σε λίγες εβδομάδες θα κυκλοφορήσει το “Baltimore” με το ντούο του Trevor Dunn και της Shelley Burgon, μια εξολοκλήρου αυτοσχεδιαζόμενη ηχογράφηση με ακουστικό πιάνο και άρπα. Αν μπορώ να συνεχίσω να βγάζω τέτοιους δίσκους θα είμαι απόλυτα ευχαριστημένος.

Jazz & Tzaz, Νοέμβριος 2006

Advertisements

0 Responses to “Chris Speed”



  1. Σχολιάστε

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s




Kατηγορίες

Email me:

vagarag at freemail.gr

Αρχείο

Blog Stats

  • 26,106 hits
Μαρτίου 2007
Δ Τ Τ Π Π Σ Κ
    Απρ. »
 1234
567891011
12131415161718
19202122232425
262728293031  

Αρέσει σε %d bloggers: