Steve Herberman – Todd Mussman

herberman2.jpgmussman1.jpg

Κιθαρίστες σε διπλό ρόλο
Η ανάγκη για τους κιθαρίστες να επεκτείνουν τη γκάμα του οργάνου τους – κυρίως από την πλευρά των μπάσων – δεν είναι κάτι καινούριο. Η επτάχορδη κιθάρα χρησιμοποιείται εδώ και πάνω από 150 χρόνια. Ο George Van Eps έπαιζε μια επτάχορδη ηλεκτρική Epiphone, φτιαγμένη ειδικά γι αυτόν, ήδη από τη δεκαετία του ’30. Τον ακολούθησαν μουσικοί όπως ο Bucky Pizzarelli, o Lenny Brau, ο Ron Eschete και o Fred Fried και νεότεροι όπως ο Howard Alden, και ο John Pizarelli. Στα μέσα της δεκαετίας του ’90 ο Charlie Hunter με την οκτάχορδη κιθάρα του σχεδιασμένη από τον Ralph Novak, έκανε δημοφιλή το ρόλο του «δύο σε ένα» κιθαρίστα – μπασίστα. Δύο νέα παιδιά, ο Steve Herberman και ο Todd Mussman, με την ευκαιρία της κυκλοφορίας των νέων τους δίσκων εξηγούν πώς οδηγήθηκαν στην επτάχορδη κιθάρα ο πρώτος και στην οκτάχορδη ο δεύτερος, πώς ανέπτυξαν την τεχνική τους και ποια είναι τα πλεονεκτήματα που τους προσφέρουν οι παραπάνω χορδές.

Steve Herberman Trio: “Action: Reaction” (Reach Music)

Πέντε χρόνια χωρίζουν το “Action: Reaction” από την πρώτη δουλειά του Steve Herberman. Διάστημα παραπάνω από ικανό για να ωριμάσει και να ξεκαθαρίσει τις μουσικές του προθέσεις. Έτσι από το “Thought Lines” (2001) που ήταν μια συλλογή στάνταρντς και δικών του κομματιών παιγμένων από το τετραμελές του σχήμα, περνά σε ένα τρίο άλμπουμ με αμιγώς ορίτζιναλ υλικό, όπου εκτός από το ρόλο του συνθέτη αναλαμβάνει ξεκάθαρα και αυτόν του φρόντμαν. Σ’ αυτό συντελεί και η έξτρα χορδή της κιθάρας του που του επιτρέπει ταυτόχρονα με τις μελωδικές του γραμμές να παίζει ολοκληρωμένα ακόρντα, αναπτύσσοντας δύο ανεξάρτητες φωνές όπως κάνουν οι πιανίστες με την ανεξάρτητη κίνηση των δύο χεριών. Ο ρόλος του ως πρώτη φωνή δεν στέλνει στο μπάκγκραουντ τη ρυθμική δυάδα που έχει μαζί του. Αντίθετα ο Herberman, μαζί με τον μπασίστα Drew Gress και τον ντράμερ Mark Ferber σχηματίζουν ένα πάουερ τρίο που παίζει διαρκώς το παιχνίδι του τίτλου του άλμπουμ (δράση – αντίδραση), όπως οι συγκρουόμενες σφαίρες του εξωφύλλου που η μια μεταδίδει την κίνηση στην άλλη. Ο κιθαρίστας έχει καθαρό, λείο και μελωδικό ήχο, όπως συνήθως συμβαίνει με όσους παίζουν χωρίς πένα (fingerstyle). Οι συνθέσεις του, αρμονικά και μελωδικά πολύπλοκες, δεν απομακρύνονται από το πλαίσιο του κυρίως ρεύματος της τζαζ. Το “Shoutin’ Down” θα μπορούσαμε κάλλιστα να το περάσουμε για ένα από τα γνωστά στάνταρντς, το “Cos’ Groove” και το “Sphericity” ακολουθούν τη δομή ενός κλασικού μπήμποπ κομματιού και ενός δωδεκάμετρου μπλουζ αντίστοιχα και το “Worry Not” αγγίζει το φανκ της δεκαετίας του ’60. Κλασικό αλλά και μοντέρνο και κυρίως κομψό και καλοπαιγμένο, το “Action: Reaction” φέρνει στο προσκήνιο έναν κιθαρίστα με εκφραστική άνεση και στυλ.
www.reachmusicjazz.com

Todd Mussman: “File Under Jazz” (Seed Music)
Μόλις στα 20 και κάτι ο Todd Mussman κυκλοφορεί ήδη το δεύτερό του CD με δικά του κομμάτια και δεν χρειάζεται παρά ένα ντράμερ δίπλα του (εν προκειμένω τον Chris Parker) για να σχηματίσει ένα πλήρες γκρουπ, αφού μόνος μπορεί να παίζει στο όργανό του και κιθάρα και μπάσο. Πράγματι στο “File Under Jazz” ο Mussman κάνει στις χαμηλότερες χορδές της κιθάρας του όλη τη δουλειά ενός καλού μπασίστα, από τις περπατητές γραμμές μέχρι το σολάρισμα, και την ίδια στιγμή φορώντας και το καπέλο του κιθαρίστα, με τις υπόλοιπες χορδές παίζει το θέμα, τα ακόρντα και αυτοσχεδιάζει. Η επιρροή του Charlie Hunter, άλλωστε εκείνος τον οδήγησε στην οκτάχορδη κιθάρα, είναι φανερή σε κομμάτια όπως το “Turning Point” και το “On Thin Ice”. Όμως ο Mussman δε ρισκάρει πολύ. Με την εξαίρεση του “Tooth & Nail”, στο κλείσιμο του CD όπου γίνεται πιο αιχμηρός, οι συνθέσεις του αλλά και το παίξιμό του έχουν μια άνετη και χαλαρή διάθεση και στηρίζονται περισσότερο στα βασικά. Στα μπλουζ, το σουίνγκ, το φανκ της δεκαετίας του ’50 και του ’60 και στον ήχο των παλιών μάστερ της κιθάρας όπως ο Joe Pass και ο Wes Montgomery. Από τον τελευταίο δανείζεται το γνωστό “Road Song”, το μοναδικό κομμάτι του άλμπουμ που δεν υπογράφει ο ίδιος. Σε αυτή τη νεαρή ηλικία δεν θα μπορούσαμε να ζητήσουμε τίποτα παραπάνω από τον Todd Mussman. Με την εξαιρετική τεχνική του και το συνθετικό του ταλέντο μπορεί να εξελιχθεί σύντομα σε φωνή πρώτου μεγέθους.

Steve Herberman: «Έμαθα για την ύπαρξη της επτάχορδης κιθάρας από τις ηχογραφήσεις του George Van Eps. Η πρώτη φορά που διάβασα γι αυτόν ήταν στη σχολική βιβλιοθήκη του γυμνασίου μου, όπου υπήρχαν πολλά παλιά τεύχη του περιοδικού Guitar Player και ένα από αυτά τον είχε στο εξώφυλλο. Όταν σπούδαζα στο Berklee περνούσα πολλές ώρες ακούγοντας τις ηχογραφήσεις που υπήρχαν στη βιβλιοθήκη του. Εκεί άκουσα όλους τους σπάνιους δίσκους του Van Eps και του Johnny Smith, που είτε δεν έβρισκα, είτε δεν είχα αρκετά χρήματα να τους αγοράσω. Μελετώντας τη μουσική του Van Eps και τις ασκήσεις από τα βιβλία του πάνω στην κιθάρα μου ήθελα να φτάσω στη λογική τους κατάληξη συνεχίζοντας προς τα μπάσα. Αν η άσκηση ήταν στην κλίμακα του ντο, χρειαζόταν να φτάσω σε ένα χαμηλό ντο (η έβδομη χορδή κορδίζεται σε μπάσο λα, ακριβώς όπως η δεύτερη χορδή του μπάσου). Έτσι οδηγήθηκα στην επτάχορδη κιθάρα και παίζω αποκλειστικά σε αυτήν εδώ και 13 χρόνια. Τα πλεονεκτήματά της είναι πολλά. Σε όποια κλίμακα και να παίζεις έχεις πάντα στη διάθεσή σου αρκετές μπάσες νότες. Το πραγματικό μυστικό είναι ότι με λιγότερες νότες τα ακόρντα ακούγονται μεγαλύτερα. Συγχορδίες με τρεις νότες μπορούν να ακούγονται τεράστιες σε εύρος και υπάρχει πάντοτε τουλάχιστον ένα ελεύθερο δάκτυλο για να δημιουργήσει κίνηση μέσα στη συγχορδία ή να οδηγήσει στο επόμενο ακόρντο. Όταν συνθέτω η διευρυμένη γκάμα του οργάνου με διευκολύνει να ακούω ολοκληρωμένες τις αρμονίες χωρίς να χρειάζομαι τη βοήθεια μπασίστα ή να πρέπει να κάθομαι στο πιάνο».

Todd Mussman: Ο λόγος που στράφηκα στην οκτάχορδη κιθάρα είναι ότι πάντα με ενθουσίαζε η ιδέα να μπορώ να παίζω τις γραμμές του μπάσου για να συνοδεύω ταυτόχρονα τη φωνή της κιθάρας. Αυτό σε ένα μεγάλο ποσοστό οφείλεται στο ότι άκουγα μουσικούς όπως ο Joe Pass και ο Tuck Andress. Στα τελευταία χρόνια της εφηβείας μου ο δάσκαλός μου με έμαθε πώς να παίζω τα μπάσα στην εξάχορδη. Η όλη ιδέα με ξετρέλανε σε τέτοιο βαθμό που πήρα μια κιθάρα με επτά χορδές, ώστε να κάνω ένα βήμα παραπέρα στο κόνσεπτ των δύο φωνών. Τότε περίπου άκουσα τον Charlie Hunter. Παρόλο που ο τρόπος που έπαιζε με εντυπωσίασε, αυτό που με αιχμαλώτισε πραγματικά ήταν η οκτάχορδη κιθάρα του. Αμέσως συνειδητοποίησα ότι χρειαζόμουν αυτό το όργανο για να οδηγήσω αυτό που έκανα στο επόμενο επίπεδο. Είναι πραγματικά ένα μοναδικό και υπέροχο όργανο και είναι μεγάλη πρόκληση να το παίζεις αν χρησιμοποιείς πλήρως τις δυνατότητές του. Το να καλύπτω την ίδια στιγμή τους ρόλους δύο μουσικών είναι δύσκολο, αλλά μετά από λίγο καιρό το συνήθισα. Με τον αντίχειρα του δεξιού χεριού παίζω τις γραμμές του μπάσου και με τα υπόλοιπα δάκτυλα τις άλλες χορδές της κιθάρας. Έχει μεγάλη σημασία να μην μπερδεύεις τις φωνές. Στο αριστερό χέρι συχνά οι δακτυλισμοί και ο σχηματισμός των ακόρντων πρέπει να αντιμετωπίζονται με διαφορετική λογική σε σχέση με τη συνηθισμένη κιθάρα. Το να παίζεις αυτό το όργανο προϋποθέτει άριστη γνώση της εξάχορδης. Το κούρδισμά της γίνεται ως εξής: οι μπάσες χορδές κουρδίζονται σε μι, λα και μι και οι υπόλοιπες κανονικά σε λα, ρε, σολ, σι, μι.

Jazz & Tzaz, Μάρτιος 2007

Advertisements

0 Responses to “Steve Herberman – Todd Mussman”



  1. Σχολιάστε

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s




Kατηγορίες

Email me:

vagarag at freemail.gr

Αρχείο

Blog Stats

  • 26,170 hits
Μαρτίου 2007
Δ Τ Τ Π Π Σ Κ
    Απρ. »
 1234
567891011
12131415161718
19202122232425
262728293031  

Αρέσει σε %d bloggers: