Μόνο με ένα πιάνο

sean-wayland.jpgyitzhak-yedid-full-moon-fantasy.jpgbill-brennan-solo-piano.jpgcarolyn-hume-solo-piano-works.jpg

Από τους χειμαρρώδεις μονόλογους του Art Tatum ως τον άφταστο λυρισμό του “Kohl Concert” με τον Keith Jarrett και από την τεχνική στράιντ του James P. Johnson μέχρι τη νεωτερικότητα του “Modernistic” από τον Jason Moran, οι σόλο πιάνο ηχογραφήσεις έχουν μια τεράστια παράδοση στη τζαζ, που ξεκινά στις αρχές του προηγούμενου αιώνα και μας φέρνει στο σήμερα με τέσσερις νέους μουσικούς που προέρχονται από την Αυστραλία, το Ισραήλ, τον Καναδά και την Αγγλία.

seanwayland.jpg
Sean Wayland: “Sean Wayland” (Seed Music)
Ο Sean Wayland, γόνος μουσικής οικογένειας, γεννήθηκε στο Σίδνεϊ της Αυστραλίας, ξεκίνησε από παιδί να παίζει βιολί και μεγάλωσε ακούγοντας Debussy και Messiaen. Στο γυμνάσιο άρχισε να παίζει πιάνο και να ασχολείται με τη τζαζ. Μελέτησε με γνωστούς πιανίστες όπως ο Mike Nock και ο Barry Harris. Από το 1992 μέχρι σήμερα έχει κυκλοφορήσει 10 άλμπουμ και έχει συνεργαστεί με πολλούς φημισμένους μουσικούς (Madeleine Peyroux, Ingrid Jensen, David Binney). To “Sean Wayland” είναι ο πρώτος του δίσκος για σόλο πιάνο και ηχογραφήθηκε στο Σίδνεϊ και τη Νέα Υόρκη. Όταν βρίσκεται κανείς μόνος στη σκηνή ή στο στούντιο είναι αναμενόμενο να γίνεται περισσότερο εσωστρεφής. Αυτό συμβαίνει και με τον Wayland και η τάση να κοιτάξει μέσα του γίνεται εντονότερη υπό την επιρροή των δύο κλασικών συνθετών και κυρίως του Keith Jarrett. Οι συνθέσεις του πιανίστα στην ουσία του παρείχαν μόνο το πλαίσιο όπου θα έπρεπε να κινηθεί, αφήνοντας τη φαντασία και το συναίσθημα ελεύθερα να παρασυρθούν μέσα στις προχωρημένες ώρες τις νύχτες που γινόταν  η ηχογράφηση. Η γαλήνια, μελαγχολική ατμόσφαιρα παρασέρνει και μας σε ένα δικό μας ταξίδι μέσα στη νύχτα και τα εσώψυχά μας. Στα δύο τελευταία κομμάτια ο Wayland αφήνει το ακουστικό πιάνο και στρέφεται στον ηλεκτρικό ήχο με το “Reeks” αφιερωμένο στον κιθαρίστα Alan Holdsworth. Το κομμάτι αυτό δεν είναι άλλο από μια διαδοχή μακρόσυρτων ακόρντων που μας εισάγουν στην α λα Joe Zawinul εκτέλεσή του στο στάνταρντ “The Very Thought of You” που μαζί με το “All across the Universe” των Beatles είναι οι μόνες διασκευές στο άλμπουμ.
www.seanwayland.com

yitzhak-yedid.jpg
Yitzhak Yedid: “Full Moon Fantasy” (Musa)
O Yitzhak Yedid γεννήθηκε στην Ιερουσαλήμ από γονείς με συριακή και ιρακινή καταγωγή. Σπούδασε κλασική μουσική και τζαζ και είχε για δάσκαλούς του τον Paul Bley και τον Ran Blake. Στη μουσική του κάνει ένα συγκερασμό στοιχείων από τις παραδόσεις της μέσης ανατολής και της μεσογείου με τον αρμονικό πλούτο και την πειθαρχία της κλασικής μουσικής και τη δημιουργική ανησυχία της τζαζ. Αυτό επιχειρεί και στο “Full Moon Fantasy” που ηχογραφήθηκε το 1998 κατά το ήμισυ στη Μασαχουσέτη και κατά το υπόλοιπο ήμισυ στο Ισραήλ και που κυκλοφόρησε πρόσφατα. Μια ωδή στη νύχτα και το φεγγάρι λοιπόν σε έξι μέρη – όλα γραμμένα από τον πιανίστα, πλην της διασκευής σε ένα τραγούδι από μια ινδική ταινία – που κυλούν αργά και θλιμμένα, με τους χαμηλότερους δυνατούς τόνους, πάνω στη σιωπή και τους ανεπαίσθητους νυχτερινούς ήχους. Στο “Remembering Yitzhak Rabin” ο Yedid με μια εύθραυστη μελωδία θρηνεί τον ειρηνιστή ισραηλινό πρωθυπουργό που δολοφονήθηκε το 1995. Στο “The Pessimist Optimist”, που ο κρυστάλλινος ήχος του θυμίζει τις σόλο ηχογραφήσεις του Keith Jarrett, προσπαθεί να αντλήσει ελπίδα μέσα από τη θλίψη, ενώ στο “From Imagination To Reality” με αργές επαναλαμβανόμενες συγχορδίες βυθίζεται εντελώς στο σκοτάδι. Ένα άλμπουμ που ξαφνιάζει με την ευαισθησία και την απόλυτη παράδοση του καλλιτέχνη στο έργο του.
www.yitzhakyedid.com

bill-face2-72ppi.jpg
Bill Brennan: “Solo Piano” (self produced)
Ο καναδός Bill Brennan, με εικοσάχρονη μουσική παρουσία, έχει παίξει σε δεκάδες ηχογραφήσεις (το βιογραφικό του είναι πραγματικά αξιοζήλευτο), αλλά το “Solo Piano” είναι η πρώτη του σόλο κυκλοφορία. Με τις πρώτες κιόλας νότες του “Time Peace” προβάλλει το λεπτό ιμπρεσσιονιστικό άγγιγμα του Brennan και η κινηματογραφική διάσταση της μουσικής του. Άλλωστε έχει παίξει σε διάφορα σάουντρακ, μεταξύ των οποίων και σε αυτό της επιτυχημένης ταινίας «Παγοθύελλα» (The Ice Storm”) του Ang Lee και έχει γράψει μουσική για ντοκυμαντέρ, χορό, και θέατρο. Το “Au Revoir Les Enfants” θυμίζει το θέμα από τα «Μαθήματα Πιάνου» (“The Piano”) του Michael Nyman, αλλά και ολόκληρο το άλμπουμ επενδύει κινηματογραφικά το Newfoundland (όπου γεννήθηκε και ζει ο Brennan), παρακολουθώντας την ομορφιά του συννεφιασμένου έρημου τοπίου και γλυκαίνοντας τη μουντή μοναξιά και τη μελαγχολία. Όλα τα κομμάτια κυλούν σε αργό τέμπο, που δεν αναδεικνύει την τεχνική του πιανίστα, αλλά την ικανότητά του να δημιουργεί υποβλητική ατμόσφαιρα με σπαρτιάτικη έκφραση, πολλές παύσεις και νότες που απλώνονται στο χώρο υποκινώντας εσωτερικές λειτουργίες και νοητικά ταξίδια. Κλίνοντας περισσότερο προς την κλασική μουσική παρά προς τη τζαζ, το “Solo Piano” απευθύνεται σε εκείνους που τα γούστα τους ξεπερνούν την με τη στενή έννοια παράδοση της τζαζ και ιδίως όσους αγαπούν την ευρωπαϊκή της διάσταση.
www.billbrennan.ca

carolyn-hume.jpg
Carolyn Hume: “Solo Piano Works” (Leo)
Λίγα είναι αυτά που ξέρουμε για την Carolyn Hume. Ζει στο Σάρεϊ της Αγγλίας και έχει κυκλοφορήσει άλλα τέσσερα CD, όλα με τον Paul May στα τύμπανα και στην παραγωγή και όλα στη Leo records. Το πέμπτο είναι το πρώτο σόλο πιάνο άλμπουμ της. Δύσκολα θα αποκαλέσει κανείς τη μουσική της Hume τζαζ, αφού σχετίζεται περισσότερο με το μινιμαλισμό παρά με το αίσθημα του σουίνγκ, αλλά και εξίσου δύσκολο είναι να πει ότι δεν είναι τζαζ, καθώς στο μεγαλύτερο μέρος της είναι αυτοσχεδιαζόμενη. Αυτό βέβαια ελάχιστη σημασία έχει τη στιγμή που η πιανίστρια μάς κάνει να αισθανόμαστε την ειλικρίνεια και το βάθος της τέχνης της. Η θεματολογία της έχει να κάνει με τις μεγάλες αγωνίες και τους φόβους της ζωής: μοναξιά, τρέλα, θάνατος. Ανάλογο είναι το ύφος και οι τίτλοι των κομματιών (“Obsession”, In Absence”, “In This Dark Silence”, “Solitude & Madness”, “Ephemere”). Λίγες νότες, μεγάλες σιωπές, αργό και λεπτό άγγιγμα των πλήκτρων, βύθισμα μέσα στη νύχτα με μελωδίες που ραγίζουν τη καρδιά. Αυτή είναι με λίγα λόγια η μουσική της Hume και οι λίγοι που θα την προσεγγίσουν θα την κάνουν δική τους και θα την αγαπήσουν.
www.carolynhume.com

Άποψη, 23 Μαρτίου 2007

Advertisements

0 Responses to “Μόνο με ένα πιάνο”



  1. Σχολιάστε

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s




Kατηγορίες

Email me:

vagarag at freemail.gr

Αρχείο

Blog Stats

  • 26,170 hits
Μαρτίου 2007
Δ Τ Τ Π Π Σ Κ
    Απρ. »
 1234
567891011
12131415161718
19202122232425
262728293031  

Αρέσει σε %d bloggers: