Robert Bachner – Mace Francis

mace-francis-orchestra.jpg
Η παγκόσμια επικράτηση του σουίνγκ τη δεκαετία του ’30, έστειλε τις αμερικάνικες μεγάλες ορχήστρες να περιοδεύουν σε ολόκληρο τον κόσμο. Η επαφή των bandleaders με την ευρωπαϊκή μουσική τούς έδωσε το ερέθισμα να υιοθετήσουν στις ενορχηστρώσεις τους μια πιο συμφωνική προσέγγιση, που ενισχύθηκε από την ανάπτυξη των μουσικών εκπαιδευτικών ιδρυμάτων και την καθιέρωση της τζαζ ως μορφής τέχνης. Στην Ευρώπη ήδη από τη δεκαετία του ’50 είχαν δημιουργηθεί ορχήστρες που συνεργάζονταν με μεγάλους αμερικανούς μουσικούς, όπως ο Tadd Dameron, ο Slide Hampton και ο Quincy Jones.

Στην εποχή μας το δημιουργικό κέντρο της τζαζ για μεγάλες ορχήστρες φαίνεται να μετατοπίζεται όλο και περισσότερο εκτός Αμερικής. Μόνο στη Σουηδία, μια χώρα με πληθυσμό μικρότερο από της Ελλάδας, υπάρχουν περίπου 500 big bands. «Εκτός του Jim McNeely, της Maria Schneider, του John Hollenbeck και λίγων ακόμη, η Αμερική έχει ξεπέσει σε ένα ρετρό νεκροταφείο ανακυκλούμενων ψευδο-Ellington και περίπου-Kenton. Φυσικά υπάρχουν πολλές αιτίες, αλλά η κυριότερη είναι ότι οι χώρες της Ευρώπης έχουν αποφασίσει να επενδύσουν χρήματα στην τέχνη και τον πολιτισμό τη στιγμή που οι Ηνωμένες Πολιτείες πετούν όλους τους πόρους τους στο πηγάδι χωρίς πάτο των στρατιωτικών δαπανών», λέει ο αμερικανός τρομπονίστας Ed Partyka (Vienna Art Orchestra, Bob Brookmeyer, WDR Big Band) που ζει εδώ και χρόνια στην Ευρώπη. Ο τρομπονίστας Robert Bachner με το βιεννέζικο μεγάλο του σύνολο και ο Mace Francis με την καταπληκτική του ορχήστρα από το Περθ της Αυστραλίας προσφέρουν με τις καινούριες τους δουλειές αρκετό υλικό για να κάνουν αυτή την άποψη πειστική.

moments-of-noise.jpg
Robert Bachner Big Band: “Moments of Noise” (Ats Records)
Η Αυστρία αγαπά το μεγάλο ήχο. Αυτό είναι παραπάνω από δεδομένο με τις πολλές και καλές μεγάλες ορχήστρες που έχει να επιδείξει, με πρώτη και καλύτερη τη Vienna Art Orchestra, αλλά και τη Jazz Bigband Graz (πρόσφατα με τον John Hollenbeck στο “Joys & Desires”), την Upper Austrian Jazz Orchestra, την Jazz Orchester Tirol, την Concert Jazz Orchestra Vienna, τη Lungau Big Band. Ο Robert Bachner έχει παίξει με όλα αυτά τα σύνολα και έτσι η μετάβαση από τα δύο πετυχημένα άλμπουμ που έκανε με το κουιντέτο του (“Heart Disc” και “Travelling Hard”), στην πρώτη δουλειά με τη δική του big band, θα πρέπει να θεωρείται μια φυσική συνέχεια, ή ένα όνειρο που έγινε πραγματικότητα. Κι όμως δεν είχε ποτέ του διανοηθεί να μπει στην «οργανωτική και οικονομική τρέλα» της δημιουργίας μιας τέτοιας ορχήστρας. Αλλά σιγά σιγά, γράφοντας και ενορχηστρώνοντας για άλλους, συνειδητοποίησε ότι οι δημιουργίες του θα παίζονταν όπως και όσο θα ήθελε αν έπαιρνε τη μεγάλη απόφαση, στην οποία κατέληξε πριν από δύο χρόνια. Ταλαντούχος συνθέτης, ενορχηστρωτής και εκτελεστής ο Bachner κάνει έξοχη δουλειά τόσο στις δικές του συνθέσεις, όσο και στα κομμάτια που δανείζεται από το κλασικό τζαζ ρεπερτόριο και μαζί με τη δεκαοκταμελή παρέα του κοιτούν με φρέσκια ματιά και αντίληψη τον στρέιτ ήχο της δεκαετίας του ’50 και του ’60.
Στο “Heart Disc” και το “Moments of Noise” με το απ τέμπο μπητ του Klemens Marktl, ακούμε όμορφους πολυφωνικούς συνδυασμούς των πνευστών και απίθανα σόλο από τον Gerald Preinfalk (άλτο σαξόφωνο), τον Daniel Nosig (τρομπέτα) και τον Christian Maurer (σοπράνο σαξόφωνο). Στο παλιομοδίτικο “Brasstime” και το κλασικό “The Way You Look Tonight” τον πρώτο λόγο έχει το τρομπόνι με ένα εκτεταμένο νοσταλγικό σόλο στο πρώτο και μπήμποπ φράσεις σε στυλ J.J. Johnson στο δεύτερο. Η διάθεση για σουίνγκ γίνεται έντονη στο κλείσιμο του άλμπουμ με το “Lullaby of Broadway”, όπου στα φωνητικά είναι η Karin Bachner (σύζυγος του Robert) και το “One More Time”, που μοιάζει να υπονοεί την επιθυμία του τρομπονίστα να επαναλάβει το πετυχημένο του πείραμα με αυτή τη Big Band.
http://homepage.mac.com/bachnerr/Robert/

mfrancisorch2.jpg

Mace Francis Orchestra: “Chinese Whispers” (self-published) / “Introducing the Mace Francis Orchestra” (self-published) / “Live” (Little Louie)
Μέσα σε ελάχιστο χρονικό διάστημα ένας νεαρός κιθαρίστας από το Περθ, μια πόλη χωρίς ιδιαίτερη παράδοση στη τζαζ, μετατρέπεται σε συνθέτη, μπαντλήντερ και ενορχηστρωτή αξιώσεων. Ο Mace Francis σχημάτισε τη δωδεκαμελή του ορχήστρα (MFO) στα τέλη του 2004 με στόχο να δοκιμάσει τις δυνάμεις του στη σύνθεση και τη διεύθυνση ενός μεγάλου συνόλου, ακολουθώντας τα βήματα του Bob Brookmeyer, του Bill Holman και της Maria Schneider. Η MFO κυκλοφόρησε την πρώτη της δουλειά στο τέλος του 2005 και λιγότερο από ενάμιση χρόνο μετά έχει ήδη στο ενεργητικό της τρία CD.
Το “Chinese Whispers” βασίζεται στην ιδέα της συλλογικής συγγραφής ενός κειμένου, σύμφωνα με την οποία κάθε συγγραφέας αναλαμβάνει να γράψει ένα κεφάλαιο. Κατ’ αναλογία 8 από τα μέλη της MFO ανέλαβαν να γράψουν μέσα σε 48 ώρες από 10 μέτρα, περιοριζόμενοι σε 7 μόνο νότες και τα 10 μέτρα που θα παραλάμβαναν από τον προηγούμενο συνθέτη. Μετά την ολοκλήρωση του συλλογικού κομματιού, σύμφωνα με το μοντέλο αυτό που δεν άφηνε φυσικά πολλά περιθώρια αυτοσχεδιασμού, καθένας τους θα βασιζόταν σε αυτό για να συνθέσει ένα εξολοκλήρου δικό του κομμάτι, αφήνοντας στον Francis το όχι απλό έργο της ομογενοποίησης αυτού του ετερόκλιτου υλικού μέσα από την ενορχήστρωση.
Το δεύτερο CD της MFO, ηχογραφημένο μόλις τέσσερις μήνες μετά το “Chinese Whispers”, ονομάζεται “Introducing the Mace Francis Orchestra” ίσως γιατί εδώ συναντάμε για πρώτη φορά την ορχήστρα έτσι όπως την οραματίζεται ο Francis που έχει γράψει και ενορχηστρώσει όλα τα κομμάτια. Το αποτέλεσμα, λιγότερο πειραματικό, πιο συγκροτημένο και πιο ομοιογενές, πατά πάνω σε μια λεπτή γραμμή ανάμεσα στην πειθαρχία και την ελευθερία, αναδεικνύοντας το ενορχηστρωτικό χάρισμα του Francis, αλλά και τις μεγάλες συνθετικές του ικανότητες με θαυμάσια κομμάτια όπως το “Lemon Water” και το “The Preacher is Broken”, μια παραλλαγή του γνωστού μας “The Preacher” του Horace Silver.
Τέλος το “Live”, ηχογραφημένο στη Μελβούρνη τον περασμένο Νοέμβριο, συλλαμβάνει την ορχήστρα ζωντανά και σε πλήρη ανάπτυξη, με ένα σετ που περιλαμβάνει τέσσερις συνθέσεις του Francis, δύο του σαξοφωνίστα Dan Thorne και τρεις συνθέσεις άλλων (του Thad Jones, του Charlie Mingus και του Ed Partyka). Η ορχήστρα δουλεύει ρολόι και πάνω στη σκηνή, η δουλειά του Francis είναι και εδώ θαυμάσια και μόνη αδυναμία του άλμπουμ είναι η ποιότητα της ηχογράφησης, που μερικές φορές αδικεί τους σολίστες. Συνολικά με τα τρία αυτά άλμπουμ σχηματίζουμε μια πλήρη εικόνα για τη δυναμική αυτής της πολλά υποσχόμενης νέας ορχήστρας.
www.macefrancis.com

Οι δύο bandleader μιλούν για το πώς δημιούργησαν τις ορχήστρες τους και για την εμπειρία από τη μέχρι σήμερα πορεία τους

robertbachnerpor.jpg
Robert Bachner: «Λόγω του ότι έκανα ήδη αρκετά γκιγκ με μεγάλες ορχήστρες – τα περισσότερα από τα οποία ως μέλος της Vienna Art Orchestra – στην πραγματικότητα δεν σχεδίαζα να φτιάξω κάποια στιγμή και μια δική μου. Όμως μελέτησα πώς να γράφω για μια big band και πάντοτε μου άρεσε ο ήχος της. Σε σύγκριση με την κλασική μουσική η μορφή της ισοδυναμεί με την καθιερωμένη συμφωνική ορχήστρα. Υπάρχει πληθώρα χρωμάτων που μπορεί να χρησιμοποιήσει κανείς και οι δυνατοί συνδυασμοί ήχων είναι σχεδόν άπειροι. Φυσικά όταν γράφω για την big band υπάρχουν πολύ περισσότερα γραμμένα μέρη, ενώ στην περίπτωση του κουιντέτου έχει μεγαλύτερη σημασία ο αυτοσχεδιασμός. Έχοντας ήδη κάνει πολλές συνθέσεις για άλλες ορχήστρες από ένα σημείο και μετά κατάλαβα ότι αν ήθελα η μουσική μου να ακούγεται όπως την άκουγα εγώ μέσα στο μυαλό μου, δεν υπήρχε άλλος τρόπος παρά να φτιάξω τη δική μου. Έτσι τη δημιούργησα το 2005, την άνοιξη του 2006 ηχογραφήσαμε το πρώτο μας CD και το αποτέλεσμα ήταν πολύ ικανοποιητικό.
Το να είμαι ηγέτης, να δουλεύω και να παίζω μαζί με 18 τρελαμένους τύπους (ανάμεσά τους και μερικά κορίτσια) είναι μια ξεχωριστή εμπειρία και με διασκεδάζει αφάνταστα. Ποτέ δεν ξέρεις τι πρόκειται να συμβεί. Προς το παρόν παίζουμε κυρίως στη Βιέννη, αλλά μόλις αρχίσω να περιοδεύω με την ορχήστρα, η όλη τρέλα της χρηματοδότησης ενός μεγάλου συνόλου θα είναι πιθανότατα μια πρόκληση για ολόκληρη τη ζωή μου».

mace-francis.jpg
Mace Francis: «Η MFO δημιουργήθηκε ως δημιουργική διέξοδος τόσο για μένα όσο και για άλλους συνθέτες που είχαν αποφοιτήσει από την Western Australian Academy of Performing Arts. Αυτό το ίδρυμα μάς έχει εφοδιάσει στο παρελθόν με πολλούς εξαιρετικούς συνθέτες, αλλά από τη στιγμή που αποφοιτούν δεν υπάρχουν μεγάλα σύνολα για τα οποία να συνθέσουν. Αυτό σε μεγάλο βαθμό οφείλεται στην οικονομική κατάσταση που επικρατεί. Είναι δύσκολο να διατηρείς ένα σύνολο με 13 μέλη όταν διατίθενται ελάχιστοι πόροι για τις τέχνες σε αυτή τη χώρα.
Είμαι πολύ τυχερός που έχω μια παρέα μουσικών η οποία θέλει πραγματικά να παίζει πρωτότυπη μουσική για μεγάλο σύνολο. Από το 2004 που φτιάχτηκε η ορχήστρα η σύνθεση παραμένει η ίδια και αυτό μας επέτρεψε να εξελιχτούμε ως σύνολο. Πιστεύω ότι ένας από τους λόγους που τα καταφέρνουμε είναι ότι προσπαθώ να κάνω τη ζωή κάθε μέλους ενδιαφέρουσα. Οργανώνω συναυλίες, ηχογραφήσεις, σχεδιάζω διάφορα πρότζεκτ και την προηγούμένη χρονιά κάναμε μια περιοδεία στην ανατολική ακτή της Αυστραλίας. Νομίζω ότι είναι πολύ σημαντικό να επιδιώκουμε συγκεκριμένους στόχους έτσι ώστε η λειτουργία της ορχήστρας να μη χάνει το ενδιαφέρον της και να μη γίνεται βαρετή.
Αυτή τη στιγμή έχουμε ένα σταθερό εβδομαδιαίο γκιγκ, στο τέλος της χρονιάς θα κάνουμε μια καινούρια ηχογράφηση και μια νέα περιοδεία στην ανατολική ακτή. Είναι πολύ δύσκολο να τα κάνουμε όλα αυτά με τόσο λίγη υποστήριξη από τα καλλιτεχνικά προγράμματα της κυβέρνησης και για το λόγο αυτό την ημέρα κάνω μαθήματα κιθάρας σε παιδιά. Οι μελλοντικοί μας στόχοι είναι να κάνουμε πολλές ακόμη ηχογραφήσεις και να παίξουμε στο εξωτερικό. Ένα από τα όνειρά μου είναι να παίξουμε στην Ευρώπη».

Jazz & Tzaz, Ιούνιος 2007

Advertisements

0 Responses to “Robert Bachner – Mace Francis”



  1. Σχολιάστε

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s




Kατηγορίες

Email me:

vagarag at freemail.gr

Αρχείο

Blog Stats

  • 26,228 hits
Ιουνίου 2007
Δ Τ Τ Π Π Σ Κ
« Μάι.   Ιολ. »
 123
45678910
11121314151617
18192021222324
252627282930  

Αρέσει σε %d bloggers: