Brian Patneaude

asweknowit-175.jpg
Brian Patneaude Quartet: “As We Know It”(WEPA)
Ένα working group, ένα σύνολο που δουλεύει με σταθερή σύνθεση δηλαδή, έχει τη δυνατότητα να αναπτύξει βαθμιαία το δικό του ήχο και να δημιουργήσει μια φυσική σχέση με το ρεπερτόριό του, πράγμα που το κάνει να ξεχωρίζει από τα ευκαιριακά σχήματα που φτιάχνονται για τις ανάγκες μιας ηχογράφησης ή μιας περιοδείας. Πώς θα ακούγονταν η μουσική του Dave Holland Quintet ή των Vandermark 5 αν άλλαζαν συνεχώς μέλη; Σίγουρα εντελώς διαφορετική από αυτή που ξέρουμε και που έχει διαμορφωθεί μετά από πρόβες, εμφανίσεις, περιοδείες και ηχογραφήσεις μιας και πλέον δεκαετίας.

Πάνε πέντε χρόνια από το 2002 που ο σαξοφωνίστας Brian Patneaude έφτιαξε το κουαρτέτο του και η μόνη αλλαγή στη σύνθεσή του είναι η πρόσφατη αντικατάσταση του Ryan Lukas από τον Mike DelPrete στη θέση του μπασίστα. Τα δύο προηγούμενα CD (“Variations” το 2003 και “Distance” το 2005), έδωσαν ξεκάθαρα το στίγμα του νεοϋρκέζικου γκρουπ. Η μουσική του είναι προσιτή, με σαφή αρμονική δομή, μελετημένη εξέλιξη ανάλογη με αυτή των τραγουδιών, πολλά δάνεια από το φανκ και κυρίως το ροκ και πρώτη της προτεραιότητα είναι η μελωδία. Τίποτα από αυτά δεν αλλάζει με το “As We Know It”, ο ήχος του είναι ακριβώς «όπως τον ξέρουμε», γίνεται όμως ολοένα και πιο συμπαγής, ώριμος και αναγνωρίσιμος.
Ο Patneaude έχει το χάρισμα να γλιστράει πάνω από τους ρυθμούς και με σημαία το less is more να φτιάχνει όμορφες μελωδίες με κάθε του φράση. Η άρθρωσή του χρωστά πολλά στον Michael Brecker, τον αγαπημένο του σαξοφωνίστα, στη μνήμη του οποίου αφιερώνει το άλμπουμ. Το άλλο μεγάλο ατού του κουαρτέτου είναι ο George Muscatello, που τη μια στιγμή μπορεί να είναι ένας απίθανος ροκ κιθαρίστας (“Gil Barney”) και την επόμενη να γίνεται λυρικός και εκφραστικός σαν τον Jim Hall (“Exit”). Τα φέντερ ρόουντς του Dave Payette, που εμφανίζεται σαν το κρυφό πέμπτο μέλος του γκρουπ όπως και στο προηγούμενο άλμπουμ, απλώνει ένα λείο υπόστρωμα που κάνει τον ήχο πιο πλούσιο και ατμοσφαιρικό. Κομμάτι με το κομμάτι και νότα προς νότα, διαπιστώνουμε ότι έχουμε μπροστά μας την τρίτη στη σειρά ξεχωριστή δουλειά ενός συγκροτήματος που το συγκαταλέγουμε δίχως δεύτερη σκέψη μέσα στα πιο αξιόλογα της νέας γενιάς.
Επαφή: www.brianpatneaude.com

Jazz & Tzaz, Ιούλιος 2007

brian-patneaude.jpg

Read an english version

A working group, namely a band with members that work together on a regular basis, has the potential to gradually develop its own sound and create a normal relation to its repertoire. This relation marks out the working groups, compared to the ephemeral settings used for a recording session or a tour. How would the music of the Dave Holland Quintet or the Vandermark 5 sound like, if they had successive changes in their line up? Definitely quite different to the sound we know, that has been shaped after more than a decade of rehearsals, performances, tours and recordings.

It’s been five years since 2002, when sax player Brian Patneaude formed his quartet and the only change in its line up is the recent replacement of bassist Ryan Lukas by Mike DelPrete. With its first two CDs (“Variations” in 2003 and “Distance” in 2005) the New York based quartet settled into shape its sound. The group’s music is accessible, has lucid harmonic structure and elaborate progression resembling to that of songs, is influenced by funk and rock and is mainly melody oriented. None of these qualities seem to change in “As We Know It”. The sound is just “as we know it”, but it has been more solid, mature and recognizable. Patneaude has the ability to roll over the rhythm and having “less is more” as his flag, creates beautiful melodies with every phrase he plays. His phrasing owes much to his favorite sax player Michael Brecker and he dedicates the album to his memory. George Muscatello constitutes the other great asset of the quartet. He can play as a great rock guitarist (“Gil Barney”) and in next moment be lyrical and expressive as Jim Hall (“Exit”). The fender rhodes of Dave Payette, who appears as the hidden fifth member of the group, just like in it’s previous album, spreads a smooth background that makes the sound richer and more atmospheric. Track by track and note by note we make sure that this is the third outstanding CD in a row, by a group that we can include without second thought in the list of the new generation’s most remarkable bands.

Jazz & Tzaz, July 2007

Advertisements

0 Responses to “Brian Patneaude”



  1. Σχολιάστε

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s




Kατηγορίες

Email me:

vagarag at freemail.gr

Αρχείο

Blog Stats

  • 26,170 hits
Ιουλίου 2007
Δ Τ Τ Π Π Σ Κ
« Ιον.   Αυγ. »
 1
2345678
9101112131415
16171819202122
23242526272829
3031  

Αρέσει σε %d bloggers: