Dominic Duval

dominic-duval.jpg
Η ζωή αρχίζει στα πενήντα
Όταν κυκλοφόρησε τον πρώτο του δίσκο ο Dominic Duval είχε ήδη ξεπεράσει τα πενήντα. Από τότε μέχρι σήμερα, μέσα σε μια μόλις δεκαετία κατάφερε να έχει στο ενεργητικό του μερικές δεκάδες ηχογραφήσεων και να γίνει ένας από τους πιο δραστήριους μουσικούς της φρη τζαζ. Γεννήθηκε το 1944 στη Νέα Υόρκη σε μια οικογένεια εργατών που μετανάστευσαν από την ανατολική Ευρώπη. Ξεκίνησε από πολύ μικρός να παίζει σαξόφωνο μέχρι που κατάλαβε ότι το όργανο αυτό δεν του ταίριαζε και το γύρισε στο μπάσο. Στα δεκαέξι του, προσβλέποντας σε νέες συγκινήσεις, κατατάχθηκε στο στρατό, όπου έμεινε για τέσσερα χρόνια, υπηρετώντας για ένα διάστημα και στο Βιετνάμ. Στις αρχές της δεκαετίας του ’70 έκανε προσπάθειες να επιστρέψει στη μουσική, αλλά δεν ήταν η καλύτερη περίοδος για τη τζαζ. Απογοητεύτηκε. Έγινε εργάτης, έκανε οικογένεια, δούλεψε σκληρά για να μεγαλώσει τα πέντε του παιδιά. Στην ουσία όμως δεν παράτησε ποτέ τη μουσική. Άκουγε συνεχώς, μελετούσε, τζαμάριζε όποτε του δινόταν η ευκαιρία με άσημους τότε μουσικούς. Τον Patience Higgins, τον Mark Whitecage, τον νεαρό Dave Douglas. Ένα ντέμο που έστειλε το 1995 στον Robert Rusch (δημοσιογράφο, παραγωγό και ιδρυτή της εταιρίας Cadence και του περιοδικού με το ίδιο όνομα) που μόλις είχε ξεκινήσει τη νέα του εταιρία CIMP, του άνοιξε το δρόμο. Σε λίγο είδε τις ηχογραφήσεις του να κυκλοφορούν η μια μετά την άλλη. Έγινε μέλος στο γκρουπ του Cecil Taylor, άρχισε να παίζει σε μόνιμη βάση με μουσικούς όπως ο Joe McPhee, ο Marshall Allen, ο Steve Swell, ο Herb Robertson, ο Paul Lytton, ο David S. Ware και να εμφανίζεται με δικά του διαφορετικά σε μέγεθος και δομή γκρουπ. Οι περισσότερες δουλειές του κυκλοφορούν από την CIMP, την Cadence και τη Leo. Πέντε από αυτές, καθεμιά και με άλλο σχήμα, ήλθαν στο φως τους τελευταίους μήνες.

Το “Soul Calling” είναι μια συλλογή από ντουέτα με τον Ivo Perelman που ηχογραφήθηκαν το Σεπτέμβριο του 2000. Ο γνωστός βραζιλιάνος σαξοφωνίστας της φρη τζαζ, τα τελευταία χρόνια ασχολείται και με τη ζωγραφική και το άλμπουμ αυτό αντιπροσωπεύει την κοινή διαδικασία με την οποία προσεγγίζει τις δύο αγαπημένες του τέχνες. Με αφετηρία τη σιωπή και το λευκό καναβάτσο αντίστοιχα, δημιουργεί ξεκινώντας από το μηδέν χωρίς προσχηματισμένες ιδέες. Η κοινή ροπή των δύο μουσικών για το ακραίο και το αντισυμβατικό, τους οδηγεί σε μια αμφίδρομη διαδικασία εξερεύνησης των εκφραστικών τους ορίων, με τον Duval να εναλλάσσει συνεχώς πάνω στις χορδές τα δάκτυλα και το δοξάρι του και προς το τέλος του CD να περνά το κοντραμπάσο του μέσα από παραμορφωτές και ηλεκτρονικά.

Στο “Monkinus”, μια εντελώς διαφορετική συλλογή ντουέτων, ο Duval μαζί με τον σαξοφωνίστα Jimmy Halperin, περνά σε πιο βατό έδαφος διασκευάζοντας μερικά από τα πολύ γνωστά θέματα του Thelonious Monk (“Crisscross”, “Ruby My Dear”, “Round Midnight”, “Rhythm-a-Ning”). Ένα χαρακτηριστικό του άλμπουμ, που το κάνει να διαφέρει από τα αμέτρητα που έχουν αφιερωθεί στο Monk, είναι ότι ο Halperin σε όλη του την καριέρα απέφευγε συστηματικά να παίζει τη μουσική του και έχει ενδιαφέρον να ακούσει κανείς τον τρόπο που καταπιάνεται με το υλικό αυτό που εκτελεστικά δεν του είναι οικείο.

Το “Reqiphoenix Nexus” και το “Mountain Air” αν και απέχουν χρονικά μεταξύ τους επτά χρόνια, αποτελούν δύο ταυτόχρονες κυκλοφορίες από το ίδιο σχήμα, αφού το Dominic Duval’s String Quartet είναι η μετεξέλιξη του C.T. String Quarter μετά την αντικατάσταση του Jason Kao Hwang από τον Gregor Huebner στο βιολί. Η ίδια η ονομασία του γκρουπ (τα αρχικά C.T. αναφέρονται στον Cecil Taylor) δηλώνει ότι έχουμε να κάνουμε με ένα κουαρτέτο εγχόρδων εντελώς διαφορετικό από αυτά που ξέρουμε από την κλασική μουσική, καθώς στηρίζεται ελάχιστα στην παρτιτούρα και όλα είναι ανοιχτά για ομαδικό και ελεύθερο αυτοσχεδιασμό. Σε ένα κομμάτι του “Reqiphoenix Nexus” συμμετέχει και ο Joe McPhee παίζοντας σοπράνο σαξόφωνο.

Ο Duval μαζί με τον Joe McPhee, αυτή την καλτ φιγούρα της αυτοσχεδιαζόμενης μουσικής και τον ντράμερ Jay Rosen, δημιούργησαν πριν από μια δεκαετία το Trio X. Ένα σχήμα που το διατηρούν ενεργό όλα αυτά τα χρόνια παράλληλα με τις προσωπικές τους δραστηριότητες. Το ρεπερτόριό του τρίο έχει ως σημείο εκκίνησης γνωστά θέματα και στάνταρντς που οι τρεις μουσικοί τα αποδομούν, περνούν μέσα από υπόγεια κανάλια και πολυδαίδαλους αυτοσχεδιαστικούς δρόμους και επανέρχονται διαρκώς σε αυτά. Έτσι συμβαίνει και στο “Roulette at Location One”, όπου τους ακούμε σε πέντε μεγάλης διάρκειας κομμάτια, που ξεκινούν από το «My Funny Valentine», το «People Get Ready» του Curtis Mayfield, το «Lonely Woman» του Ornette Coleman, διάφορες μελωδίες του Duke Ellington, το «Monk’s Dream» και το «Bemsha Swing» του Monk, χρησιμοποιώντας τα ως σημεία αναφοράς και κίνητρο για τις συνεχείς παρεκκλίσεις τους.
www.dominicduval.com

Συνέντευξη με τον Dominic Duval
Μεγάλωσες σε μια οικογένεια εργατών μεταναστών. Δούλεψες κι εσύ ως εργάτης. Τι επίδραση είχε αυτό στη μουσική σου εξέλιξη;
Νομίζω ότι όταν κάποιος δεν έχει την τυπική μουσική εκπαίδευση, χρειάζεται να αντλήσει από κάπου δημιουργική δύναμη για να καταφέρει να κάνει μουσική. Οι περισσότεροι καλλιτέχνες πριν τον 16ο αιώνα υπηρετούσαν ένα σκοπό μέσα στην κοινότητα που ζούσαν, τη μουσική της ζωής τους. Δεν είχαν την εκπαίδευση έτσι όπως την εννοούμε σήμερα. Νιώθω τυχερός που γεννήθηκα σε μια εποχή όπου η μουσική και η ζωή μου συναντήθηκαν με τον τρόπο που γίνεται το κάλεσμα των πουλιών, αν καταλαβαίνετε τι εννοώ…

Το πρώτο σου όργανο ήταν το σαξόφωνο. Τι σε οδήγησε να επιλέξεις τελικά το μπάσο;
Όπως έχω πει σε πολλές συνεντεύξεις μου, οι κυριότεροι λόγοι ήταν δύο. Από τη μια δεν μπορούσα να συναγωνιστώ σαξοφωνίστες σαν τον Trane (John Coltrane) και τον Bird (Charlie Parker), ή τουλάχιστον δεν ήθελα να το κάνω στην υπόλοιπη ζωή μου. Και από την άλλη υπήρχαν πολύ λιγότεροι μπασίστες ανάμεσα στους γνωστούς και φίλους και ψάχναμε πάντα για ένα καλό μπασίστα. Ήμουν αρκετά σωματώδης και σκέφτηκα να προσπαθήσω.

Σε αναζήτηση της περιπέτειας κατατάχτηκες στο στρατό και υπηρέτησες για ένα διάστημα στο Βιετνάμ. Πώς ήταν αυτή η εμπειρία, σε επηρέασε στον τρόπο που αντιμετωπίζεις τη ζω
Δεν υπάρχει περίπτωση να ζήσει κάποιος τέτοιες εμπειρίες και να μη τον επηρεάσουν στη ζωή του. Όταν τελείωσαν όλα αυτά είχα μια καινούρια δίψα για δημιουργία στη ζωή και είχα συνειδητοποιήσει πόσο εύθραυστοι είμαστε όλοι μας σαν άνθρωποι.

Έμεινες για πολύ καιρό μακριά από τη μουσική σκηνή. Δυσκολεύτηκες να επιστρέψεις; Αισθάνθηκες ποτέ ότι ήταν αργά για να επανέλθεις στη ενεργό δράση;
Ναι έτσι συνέβη. Όμως το να μην είσαι ενεργός δε σημαίνει ότι δε δουλεύεις πάνω στο αντικείμενό σου, απλά αυτό που κάνεις δεν φαίνεται στους άλλους. Μπορείς να επεξεργάζεσαι τα κόνσεπτ που έχεις στο μυαλό σου και να δραστηριοποιείσαι όχι με το συνηθισμένο τρόπο. Ας πούμε ότι ο Σαίξπηρ δούλευε στο μυαλό του το Μάκβεθ για δέκα χρόνια, χωρίς να καταγράφει όλες τις σκέψεις του. Θα λέγαμε ότι έκανε κάτι λιγότερο από αυτό που έκανε όταν τελικά συγκέντρωσε τις σκέψεις του και τις έγραψε στο χαρτί; Νομίζω πως όχι. Ήταν από τότε αυτό που τελικά έγινε. Μια από τις μεγαλύτερες λογοτεχνικές ευφυΐες της εποχής του.

Τι αποκόμισες από τη θητεία σου στο τρίο του Cecil Taylor;
Τεράστιο σεβασμό για έναν από τους εθνικούς μας θησαυρούς. Ο Cecil με δίδαξε να μην φοβάμαι ποτέ και να κάνω αυτό που κάνω όσο δημιουργικότερα και καλύτερα γίνεται με τα ταλέντα που διαθέτω.

Στην αυτοσχεδιαζόμενη μουσική οφείλει κανείς να επεξεργάζεται συνεχώς νέες ιδέες, τις οποίες πολλές φορές το κοινό δεν είναι σε θέση να τις αφομοιώσει. Κάνεις κάτι για να το αντιμετωπίσεις αυτό όταν παίζεις;
Η δουλειά μου ως καλλιτέχνης δεν είναι να κάνω πράγματα τα οποία να τα καταλαβαίνει το κοινό, σαν να πρόκειται ας πούμε για έναν αγώνα μπέιζμπολ ή ένα απλό μαθηματικό πρόβλημα. Η φύση αυτών που προανέφερα είναι πιο συγκεκριμένη και είναι εύκολα κατανοητά με σχετικά λίγες γνώσεις. Αυτό που κάνω είναι να οδηγώ τους ακροατές σε μια κατεύθυνση προς την οποία πιθανώς δεν θα επιχειρούσαν να κινηθούν. Ένα πράγμα γνωρίζω πολύ καλά κι αυτό είναι η μουσική. Οφείλω να ξέρω ότι λίγοι άνθρωποι έχουν αυτού του είδους τη γνώση. Μια καλή αντιστοιχία είναι να περίμενε κανείς ένα μικρό παιδί στα πρώτα χρόνια του στο σχολείο να καταλαβαίνει από γεωμετρία και χειρουργική εγκεφάλου. Δεν μπορεί και δεν πρόκειται να γίνει.

Οι περισσότερες ηχογραφήσεις σου κυκλοφορούν από την CIMP και την Cadence. Πιστεύεις ότι οι εταιρείες αυτές παρέχουν στον καλλιτέχνη ένα περιβάλλον συντροφικότητας και συλλογικότητας;
Έχεις δίκιο, η μερίδα του λέοντος των ηχογραφήσεών μου είναι στη CIMP και την Cadence. Υπάρχουν όμως και πολλές άλλες στη Leo, την Drimala, την Boxholder, την πολωνική Νottwo, την Quixotic, την Acoustic, την πορτογαλική Clean Feed, την αυστριακή Pao, ας σταματήσω εδώ. Η μουσική είναι κάτι που το μοιράζεσαι με τον κόσμο. Πίσω από κάθε εταιρεία βρίσκεται ένα πρόσωπο που αποφασίζει να κυκλοφορήσει τη μουσική σου. Θα πρέπει να του αρέσει για να την προσθέσει στον κατάλογο της εταιρείας του. Κάθε ηχογράφησή μου επιλέχτηκε από μια συγκεκριμένη εταιρεία γιατί είχε την ποιότητα που ζητούσε.

Παίζεις με πολλά και διαφορετικά σχήματα (τρίο, κουαρτέτα εγχόρδων, ντούο κτλ.) Υπάρχει κάποιο σχήμα που να σου ταιριάζει περισσότερο;
Μιλώντας για τον εαυτό μου θα έλεγα ότι δεν υπάρχει διαφορά στον τύπο του γκρουπ και στη μουσική που παίζω με καθένα από αυτά. Τα αντιμετωπίζω όλα με τον ίδιο τρόπο. Καθένα τους αξίζει τον καλύτερό μου εαυτό, καθένα τους αντιπροσωπεύει μια διαφορετικού είδους πρόκληση και καταπιάνομαι με αυτά με την ίδια αφοσίωση και φροντίδα. «Υπάρχουν μόνο δύο είδη μουσικής, η καλή και η κακή», η φράση αυτή του Duke Ellington είναι ένα από τα πιστεύω μου.

Τι σχεδιάζεις για το κοντινό μέλλον;
Προσπαθώ να μην κάνω πολλά σχέδια, απλά ελπίζω ότι θα δω το ξημέρωμα της επόμενης μέρας. Καταπιάνομαι με ό,τι βρεθεί στο δρόμο και το χρόνο μου. Ούτως ή άλλως όλα είναι τόσο σύντομα στη ζωή. Θέλω να κάνω πολλά αλλά σχεδιάζω μόνο λίγα από αυτά. Απολαμβάνω τις εκπλήξεις, όπως σε ένα αυτοσχεδιασμό.
dominic-duval-photo.jpg
Jazz & Tzaz, Δεκέμβριος 2007

Advertisements

1 Response to “Dominic Duval”


  1. 1 Mackenzie Lins 24/10/2008 στο 6:58 πμ

    Very, very nice work! Thank you.


Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s




Kατηγορίες

Email me:

vagarag at freemail.gr

Αρχείο

Blog Stats

  • 26,106 hits
Δεκέμβριος 2007
Δ Τ Τ Π Π Σ Κ
« Νοέ.   Ιαν. »
 12
3456789
10111213141516
17181920212223
24252627282930
31  

Αρέσει σε %d bloggers: