Αρχείο για Απρίλιος 2008

Έξι νέες κιθάρες της jazz


Alex Machacek – Jakob Bro – Dave Allen – Mike Moreno – Nick Russo – Chris Jentsch

Προσπαθώντας να σκεφτώ τι άφησε στη μουσική όχι μόνο η χρονιά που πέρασε αλλά και τα υπόλοιπα χρόνια αυτής της δεκαετίας, αισθάνομαι ότι παρόλο που έχω ακούσει πολύ περισσότερα πράγματα σε σύγκριση με τα παλαιότερα χρόνια, έχω πιο ξεκάθαρη άποψη για το τι συνέβη για παράδειγμα στις δεκαετίες του ’50 και του ’60, παρά για το τι βιώνουμε μουσικά τώρα. Κι αυτό όχι τόσο γιατί με τη σιγουριά των όσων ζήσαμε, ακούσαμε και διαβάσαμε έχουμε σχηματοποιήσει το παρελθόν στη σκέψη μας, γιατί το πέρασμα του χρόνου έχει καταδείξει τι πραγματικά άξιζε από εκείνες τις εποχές, ή γιατί μπορούμε και κρίνουμε με την ασφάλεια που δίνει η απόσταση που μας χωρίζει από τότε. Αλλά κυρίως γιατί πέρα από το ότι δεν υπάρχουν σήμερα προσωπικότητες του μεγέθους του Coltrane, του Miles Davis ή του Mingus, οι άπειρες ηχογραφήσεις που -μέσω δωρεάν downloading, ελεύθερων μεταδόσεων, αλλά και της σχετικής φτήνιας των on-line αγορών- μας κατακλύζουν με τη διαθεσιμότητά τους, μας αφήνουν ελάχιστα περιθώρια να σταθούμε αρκετά σχεδόν πάνω σε ο,τιδήποτε νέο. Μέσα σ’ αυτό το χαοτικό περιβάλλον δεν πρέπει να προσπεράσουμε τον Alex Machacek, τον Jakob Bro, τον Dave Allen, τον Mike Moreno, τον Nick Russo και τον Chris Jentsch, έξι αξιόλογους νέους κιθαρίστες και τις δουλειές που κυκλοφόρησαν τους τελευταίους μήνες, όλοι τους αποκλειστικά με δικό τους υλικό.
Συνεχίστε την ανάγνωση ‘Έξι νέες κιθάρες της jazz’

Advertisements

Sam Newsome

Sam Newsome: “Monk Abstractions” (Self-published)
Δεν είναι λίγες οι αλλαγές που συνέβησαν στην καριέρα του σαξοφωνίστα Sam Newsome. Στις αρχές της δεκαετίας του ’90 είχε κερδίσει με το τενόρο του μια περιζήτητη θέση δίπλα σε κορυφαίους του mainstream όπως ο Terrence Blanchard, ο Donald Byrd και ο Lionel Hampton. Ύστερα ψάχνοντας έναν πιο λυρικό και πιο προσωπικό ήχο αφοσιώθηκε στο σοπράνο, βάζοντας σε κίνδυνο όσα είχε καταφέρει μέχρι τότε, αφενός γιατί όσοι παίζουν αποκλειστικά και μόνο σοπράνο βρίσκουν δυσκολότερα δουλειά και αφετέρου γιατί αυτοί που τον είχαν γνωρίσει τον ήξεραν ως τενορίστα και δύσκολα θα διακινδύνευαν να συνεργαστούν με κάποιον που έψαχνε ακόμη να βρει κάπου αλλού τη φωνή του. Με αυτό το όργανο πλέον ο Newsome άφησε το mainstream και άρχισε να μελετά τη μουσική της βόρειας Αφρικής, της Ασίας και της Μέσης Ανατολής, με το νέο του γκρουπ Global Unity, από τις τάξεις των οποίων πέρασαν η Elisabeth Kontomanou, o Jean Michel Pilc και ο Marvin Sewell.
συνέχεια

James Falzone

James Falzone – Allos Musica: “The Sign and the Things Signified” (Allos Documents)
Βλέποντας τη σύνθεση των Allos Musica είναι σχεδόν αδύνατο να μην πάει το μυαλό μας στη μουσική δωματίου. Και πράγματι δεν είναι τυχαίο ότι ο James Falzone και το γκρουπ του παρατάσσονται με κλαρινέτο, φαγκότο, βιόλα, τσέλο, κοντραμπάσο και κρουστά, αφού ο Falzone είναι ένας μουσικός με κλασική παιδεία και έργα του έχουν παιχτεί από πολλά κλασικά σύνολα. Έχει όμως μια πολύ ευρύτερη μουσική δραστηριότητα που καλύπτει και το κλέζμερ, την ευρωπαϊκή παράδοση αλλά και την αυτοσχεδιαζόμενη μουσική και με τους Allos Musica τα αγγίζει όλα αυτά μαζί.
συνέχεια

Jez Franks’ Compassionate Dictatorship

Jez Franks’ Compassionate Dictatorship: “Coup D’Etat” (FMR Records)
Το λονδρέζικο κουαρτέτο Compassionate Dictatorship είναι προϊόν της γνωριμίας ανάμεσα στον κιθαρίστα Jez Franks και τη σαξοφωνίστρια Tori Freestone που ξεκίνησε πριν από δεκαπέντε χρόνια. Παρά το όνομά τους, τον τίτλο του άλμπουμ και το λογότυπό τους (ένα υψωμένο μπράτσο κιθάρας και ένα σαξόφωνο εν είδει σφυροδρέπανου), δεν κάνουν ακραία πράγματα.
συνέχεια


Kατηγορίες

Email me:

vagarag at freemail.gr

Αρχείο

Blog Stats

  • 26,228 hits
Απρίλιος 2008
Δ Τ Τ Π Π Σ Κ
« Μαρ.   Μάι. »
 123456
78910111213
14151617181920
21222324252627
282930