Eric Ineke


Ένα εξπρές της τζαζ από την Ολλανδία
Ακριβώς ένα χρόνο μετά το Trio BraamDeJoodeVatcher, ένα άλλο γκρουπ έρχεται να μας δώσει πρόσθετες αποδείξεις για το γεγονός ότι η Ολλανδική σκηνή της τζαζ είναι από τις καλύτερες στον κόσμο. Ο ντράμερ Eric Ineke και το κουιντέτο του JazzXpress θα εμφανιστούν στο Θέατρο Απόλλων το Σάββατο 31 Μαΐου, στις 9 το βράδυ. Κι αυτή τη φορά η συναυλία διοργανώνεται από το Πνευματικό Κέντρο Δήμου Ερμούπολης με τη χορηγία της Ολλανδικής Πρεσβείας στην Αθήνα, επιβεβαίωση του ότι κάποιες χώρες επιμένουν στην επιλογή τους να επενδύουν στον πολιτισμό.

Μια γρήγορη ματιά στο βιογραφικό του Eric Ineke είναι αρκετή για να αντιληφθούμε ότι είναι ένας από τους πιο έμπειρους ευρωπαίους ντράμερ. Τι άλλο θα μπορούσαμε να πούμε για ένα μουσικό που έχει ανέβει στη σκηνή δίπλα στον Dexter Gordon, τον Johhny Griffin, τον Hank Mobley, τον Dizzy Gillespie και τον Ben Webster, για να αναφέρουμε μερικά μόνο από τα μεγάλα ονόματα που περιλαμβάνει ο τεράστιος κατάλογος των διάσημων μουσικών με τους οποίους έχει συνεργαστεί.
Γεννήθηκε στο Χάαρλεμ το 1947 και άρχισε να παίζει τύμπανα από τις αρχές της δεκαετίας του ’60. Κατά βάση αυτοδίδακτος, θεωρεί πρώτο ωδείο του τον ένα μήνα που πέρασε στη Νέα Υόρκη το 1966, που του έδωσε την ευκαιρία να ζήσει αξέχαστες εμπειρίες ακούγοντας από κοντά αρκετούς από τους κορυφαίους στην ιστορία αυτής της μουσικής. Αμέσως μετά ξεκίνησε να εμφανίζεται με διάφορα σχήματα στα ευρωπαϊκά τζαζ κλαμπ. Η συνεργασία του με τον πιανίστα Rein de Graaf τον έφερε να παίζει με τους πιο φημισμένους αμερικανούς μουσικούς που περιόδευαν στην Ευρώπη, δημιουργώντας τη βάση για να κάνει μια σπουδαία καριέρα ως session μουσικός και να συμμετάσχει σε αμέτρητες ηχογραφήσεις. Για πάνω από 20 χρόνια διατέλεσε μέλος της Dutch Jazz Orchestra και από το 1990 διδάσκει στο βασιλικό κονσερβατόριο της Χάγης.
Το 2006 έφτιαξε το κουιντέτο του JazzXpress με τον Rik Mol (τρομπέτα, φλούγκελχορν), τον Sjoerd Dijkhuizen (τενόρο σαξόφωνο), τον Rob van Bavel (πιάνο) και τον Marius Beets (κοντραμπάσο) και κυκλοφόρησε το άλμπουμ “Flames ‘n’ Fire”. Με αυτό το σχήμα θα εμφανιστεί στην Ερμούπολη, παρουσιάζοντας ένα πρόγραμμα αποτελούμενο από δικές τους συνθέσεις και γνωστά κομμάτια του τζαζ ρεπερτορίου με σταθερή αναφορά το χαρντ-μποπ.
www.ericineke.com

Πάθος για ατόφια τζαζ – Συνέντευξη με τον Eric Ineke

Θυμάστε τι σας έκανε να θέλετε να γίνετε μουσικός;
Όταν ήμουν περίπου 11 ετών άκουγα τη μουσική του Louis Armstrong, του Harry James με τον James P. Johnson και τον Albert Ammons, του Buck Clayton με τον Jo Jones. Αργότερα στο ραδιόφωνο του BBC άκουσα τον Tubby Hayes. Έτσι συνδέθηκα με τη μουσική που έχει έντονο το αίσθημα του σουίνγκ από πολύ μικρός και αυτό με έκανε να θέλω να γίνω μουσικός. Τα τύμπανα έγιναν το όργανό μου γιατί πάντα κρατούσα το ρυθμό των πιατινιών κτυπώντας τα χέρια μου στην καρέκλα όταν άκουγα δίσκους. Επηρεάστηκα από ντράμερ όπως ο Shelly Manne, ο Philly Joe Jones και ο Elvin Jones.

Πώς αρχίσατε να παίζετε με τα μεγάλα ονόματα της τζαζ; Τι επίδραση είχαν στην ανάπτυξη της καλλιτεχνικής σας ταυτότητας;
Το 1968 ο πιανίστας Pim Jacobs μου τηλεφώνησε και μου είπε να παίξω με τον Hank Mobley σε μια εμφάνισή του. Τα πήγα πολύ καλά και ύστερα είχα την ευκαιρία να παίξω με τον Maynard Ferguson και τον Phil Woods. Στις αρχές της δεκαετίας του ’70 άρχισα να συνεργάζομαι με τον ιμπρεσάριο Wim Wigt, ο οποίος κανόνιζε τις συναυλίες του Dexter Gordon, του Johnny Griffin και του George Coleman, κι αυτό ήταν μια θαυμάσια ευκαιρία για να δουλέψω με όλους αυτούς τους μεγάλους μουσικούς. Σχεδόν σε όλες τις περιοδείες που κάναμε ήμουν μαζί με τον πιανίστα Rein de Graaff. Όλοι αυτοί οι μουσικοί ήταν της σχολής του χαρντ-μποπ και έτσι αυτό το στιλ καθόρισε σε μεγάλο βαθμο την καλλιτεχνική μου ταυτότητα.

Υπάρχει κάτι από το πνεύμα εκείνης της εποχής που αισθάνεστε να λείπει από τη σημερινή τζαζ;

Ναι, το πάθος να παίξει κανείς πραγματική τζαζ. Κάτι που ευτυχώς διαθέτουν τα παιδιά στο γκρουπ μου!

Κατά τη γνώμη σας πώς εξελίχθηκε ο τρόπος που παίζετε με το πέρασμα των χρόνων; Εκτός από τη μουσική ποια άλλα ενδιαφέροντα επηρέασαν τη μουσική σας;
Πιστεύω ότι το παίξιμό μου έχει αποκτήσει μεγαλύτερο βάθος, ο ήχος μου είναι πιο οργανωμένος, σουινγκάρω πιο δυνατά και τα σόλο μου είναι πιο μελωδικά. Κάνω πολυήμερες διακοπές, διαβάζω βιβλία, κάνω πολλούς περιπάτους και ύστερα από όλα αυτά αισθάνομαι εντελώς φρεσκαρισμένος και ανυπομονώ να ξαναπαίξω.

Παίζετε εδώ και πάνω από σαράντα χρόνια. Τι αλλαγές πιστεύετε ότι συνέβησαν στον κόσμο της τζαζ αυτά τα χρόνια; Διακρίνετε κάποιες καθοριστικές αλλαγές στη σκηνή και στο ακροατήριο;
Είδα την έλευση του φανκ και του τζαζ-ροκ τη δεκαετία του ’70, την επιστροφή της πιο ακουστικής τζαζ τη δεκαετία του ’80 και τις δεκαετίες του ’90 και του ’00 εκατομμύρια από τρίο που ήθελαν να ακούγονται σαν τον Brad Mehldau. Έπειτα έχουμε αυτή το μίγμα, το αποκαλούμενο world music, που δεν έχει καμιά σχέση με την πραγματική τζαζ. Υπάρχουν περισσότερα φεστιβάλ τζαζ από ποτέ, αλλά το πρόγραμμά τους είναι περισσότερο προσανατολισμένο στην ποπ παρά στη τζαζ. Και ο μουσικός τύπος είναι γεμάτος με υποκριτικές σαχλαμάρες.

Όταν είναι κανείς μουσικός έχει το προνόμιο να ζει από αυτό που του αρέσει να κάνει στη ζωή. Απ’ την άλλη μεριά το επάγγελμα του μουσικού είναι και δύσκολο και απαιτητικό. Πώς βρίσκετε τη ζωή του μουσικού ύστερα από όλα αυτά τα χρόνια;
Αισθάνομαι υπέροχα που είμαι ενεργός μουσικός ύστερα από τόσα χρόνια. Επίσης λατρεύω το να διδάσκω και η θέση μου στο βασιλικό κονσερβατόριο της Χάγης μου επιτρέπει να έχω τεράστια ελευθερία επιλογών παίζοντας ατόφια τζαζ χωρίς διάφορες δήθεν επινοήσεις.

Μιλήστε μας λίγο για το κουιντέτο σας, τους JazzXpress.
Στο κουιντέτο μου συνυπάρχουν τρεις γενιές της τζαζ. Ο Rik Mol, ένα μεγάλο ταλέντο στην τρομπέτα και το φλούγκελχορν, είναι ο νεαρότερος. Ο Sjoerd Dijkhuizen είναι ένας από τους καλύτερους τενορίστες της Ευρώπης. Ο Rob van Bavel είναι πιανίστας παγκόσμιας κλάσης, τον ξέρω πάνω από δέκα χρόνια και παίζουμε μαζί σχεδόν τηλεπαθητικά. Ο Marius Beets είναι για μένα κάτι σαν Ρολς Ρόις ανάμεσα στους ευρωπαίους μπασίστες. Παίζουμε μαζί και στο τρίο του Rein de Graaff και αισθάνομαι πολύ άνετα δίπλα του.

Τι προγραμματίζετε να παίξετε στην συναυλία σας στη Σύρο;
Τα περισσότερα κομμάτια που παίζουμε είναι δικά μας, συνθέσεις των μελών του γκρουπ, ανάμεσα στα οποία παρεμβάλλουμε κομμάτια του Chick Corea, του Herbie Hancock και του Wayne Shorter.

Θα θέλατε να μας πείτε τη γνώμη σας για τη νεότερη γενιά των μουσικών της τζαζ; Υπάρχουν κάποιοι μουσικοί που έχετε ξεχωρίσει;
Υπάρχουν μερικοί πολύ καλοί νέοι και ανερχόμενοι μουσικοί όπως ο Eric Alexander. Πρόσφατα έκανα μια περιοδεία μαζί του. Είναι ένας πραγματικός τζάζμαν με βαθιές ρίζες στην παράδοση του μπίμποπ.

Advertisements

0 Responses to “Eric Ineke”



  1. Σχολιάστε

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s




Kατηγορίες

Email me:

vagarag at freemail.gr

Αρχείο

Blog Stats

  • 26,170 hits
Μαΐου 2008
Δ Τ Τ Π Π Σ Κ
« Απρ.   Ιον. »
 1234
567891011
12131415161718
19202122232425
262728293031  

Αρέσει σε %d bloggers: