Eric McPherson

continuumEric McPherson: “Continuum” (Smalls Records)
Βέρος νεοϋορκέζος ο Eric McPherson μεγάλωσε κυριολεκτικά μέσα στη τζαζ. Πήρε το όνομά του προς τιμήν του Eric Dolphy και νονός του ήταν ο γνωστός μπασίστας Richard Davis. Πριν ακόμη πάει σχολείο είχε εξομολογηθεί στον οικογενειακό φίλο Elvin Jones ότι ήθελε να γίνει ντράμερ, στα οκτώ του εξασκούνταν σε ένα σετ του Charles Moffett και γρήγορα ξεκίνησε να παίζει στους δρόμους με έναν παιδικό του φίλο, τον σαξοφωνίστα Abraham Burton. Το μεγάλο σχολείο όμως γι αυτόν ήταν τα μαθήματα που πήρε από τον Jackie McLean και η πολύχρονη συνεργασία του με τον μεγάλο σαξοφωνίστα και λίγο αργότερα η συμμετοχή του στο γκρουπ του Andrew Hill.

Η συνέχεια της τζαζ, η αδιάκοπη αλυσίδα, η φλόγα που περνά από γενιά σε γενιά και εξελίσσεται, βρίσκεται πίσω και από τον τίτλο του πρώτου δικού του CD και από την επιλογή των κομματιών που το συνθέτουν: ένας φόρος τιμής στον Andrew Hill (“Mr. Hill”), μια σύνθεση του Jackie McLean (“The Collective Expression»), ένα κομμάτι γραμμένο για τον Monk από τον Richard Davis (“De Javu Monk”), ένα μουσικό ποίημα αφιερωμένο από τον ντράμερ στη μητέρα του, τζαζ χορεύτρια και χορογράφο, που πρώτη αυτή τον μύησε στη μουσική (Black Pearl”). Βασικός πυρήνας του άλμπουμ ένα κουιντέτο που συμπληρώνουν ο Abraham Burton στα σαξόφωνα και το φλάουτο, ο David Bryant στο πιάνο και ο John Hebert με τον Dezron Douglas στο μπάσο, οι οποίοι εμφανίζονται σε διάφορους συνδυασμούς μεταξύ τους. Ηχογραφημένο στα στούντιο που έφτιαξε ο McPherson μαζί με τον Nasheet Waits (έναν άλλο από τους καλύτερους ντράμερ της νέας γενιάς) και έχοντας μόνιμα σε πρώτο πλάνο το αχώριστο δίδυμο McPherson και Burton, το “Continuum” συγκεντρώνει τα βασικά στοιχεία που χαρακτήριζαν τον ήχο της δημιουργικής σκηνής τη δεκαετίας του ’60. Τον ακουστικό ήχο, το σπιρίτσουαλ συναίσθημα, τη διάθεση για πειραματισμούς που δε χάνει στιγμή την επαφή με την αφροαμερικάνικη παράδοση. Μόνη εξαίρεση η διασκευή του “The Collective Expression” του Jackie McLean που με τα φέντερ ρόουντς του Shimrit Shoshan, δημιουργεί μια ηλεκτρική γκρούβι ατμόσφαιρα, που δεν αλλοιώνει το κλίμα του άλμπουμ και τη συνέπεια και την αφοσίωση με την οποία προσεγγίζει ο Eric McPherson τη μαύρη κουλτούρα.
Επαφή: www.ericmcpherson.com

eric-mcpherson-photo

Jazz & Tzaz, Νοέμβριος 2008

Advertisements

0 Responses to “Eric McPherson”



  1. Σχολιάστε

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s




Kατηγορίες

Email me:

vagarag at freemail.gr

Αρχείο

Blog Stats

  • 26,170 hits
Νοέμβριος 2008
Δ Τ Τ Π Π Σ Κ
« Οκτ.   Δεκ. »
 12
3456789
10111213141516
17181920212223
24252627282930

Αρέσει σε %d bloggers: