Wayne Horvitz

horvitz
Wayne Horvitz Gravitas Quartet: “One Dance Alone” (Songlines) / Wayne Horvitz and Sweeter Than the Day: “A Walk in the Dark” (Songlines)
Τέσσερις συνεχόμενες μέρες σε ένα στούντιο του Σιάτλ χρειάστηκε ο Wayne Horvitz για να ηχογραφήσει τα δύο αυτά άλμπουμ, που παρουσιάζουν τη δουλειά του σε εντελώς διαφορετικές εκδοχές, με δύο από τα πολλά σχήματα με τα οποία τον συναντάμε τα τελευταία χρόνια.

one_dance_alone_largeΤο Gravitas Quartet, είναι ένα κουαρτέτο χωρίς rhythm section – με τον Horvitz στο ακουστικό πιάνο, την Peggy Lee στο τσέλο, τη Sara Schoenbeck στο φαγκότο και τον Ron Miles στην τρομπέτα – που έχει το στήσιμο ενός σχήματος μουσικής δωματίου. Και πράγματι έτσι ακούγεται το γκρουπ στη μεγαλύτερη διάρκεια του CD, χωρίς όμως να μένει προσκολλημένο στην πειθαρχία της κλασικής μουσικής. Έτσι στη μόνη διασκευή του CD ψάχνει τις κρυμμένες πτυχές της ποπ μπαλάντας του Elliott Smith “A Long Farewell”, ενώ στη χαλαρή μπούγκι κίνηση του “A Walk In The Rain” πιάνο και τρομπέτα έχουν όλο το χρόνο να ανταλλάξουν αυτοσχεδιασμούς για να καταλήξουν σε ένα γρήγορο σουίνγκ. Από την άλλη οι τρεις παραλλαγές στο θέμα “July” που δείχνουν μια όχι και τόσο φωτεινή άποψη του καλοκαιριού και καθορίζουν τον τόνο αυτού του άλμπουμ, ταλαντεύονται ανάμεσα στην μοντέρνα κλασική και το αβαντ γκαρντ. Στο ίδιο μήκος κύματος και τα περισσότερα από τα υπόλοιπα κομμάτια με χαμηλούς τόνους, αργό τέμπο και μινιμαλιστική ενορχήστρωση προβάλλουν, την εσωστρεφή πλευρά του πιανίστα.
a_walk_in_the_dark_largeΣε αντίθεση με το Gravitas Quartet οι Sweeter Than the Day είναι και στη δομή και στη λειτουργία τους ένα καθαρά τζαζ κουαρτέτο με πιάνο, κιθάρα, μπάσο και ντραμς, όπου συμμετέχουν οι λιγότερο γνωστοί Timothy Young, Keith Lowe και Eric Eagle. Παρά τον τίτλο του το “A Walk in the Dark”, όπου ακούγονται σε διαφορετικές εκτελέσεις τέσσερα από τα κομμάτια του “One Dance Alone”, περπατά σε πιο ζωηρά τέμπο και κοιτάζει το σκοτάδι με πιο οπτιμιστική ματιά. Πιάνο, μπάσο και τύμπανα δημιουργούν ένα χαμηλόφωνο αλλά γεμάτο ένταση γκρουβ και συνήθως είναι η κιθάρα του Young που έρχεται να ηλεκτρίσει την ατμόσφαιρα για να παρασύρει μαζί της ολόκληρο το γκρουπ. Και σε αυτό το άλμπουμ, από την αργόσυρτη μπαλάντα “Good Shepard” ως το γρήγορο μπίμποπ “To a Toaster” ακούμε τον Horvitz σε λακωνικό, μελωδικό παίξιμο στο ακουστικό του πιάνο, χαρακτηριστικό της επιλογής του να εξερευνήσει διαθέσεις και να δημιουργήσει ατμόσφαιρα.

Jazz & Tzaz, Δεκέμβριος 2008

Advertisements

0 Responses to “Wayne Horvitz”



  1. Σχολιάστε

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s




Kατηγορίες

Email me:

vagarag at freemail.gr

Αρχείο

Blog Stats

  • 26,106 hits
Δεκέμβριος 2008
Δ Τ Τ Π Π Σ Κ
« Νοέ.   Ιαν. »
1234567
891011121314
15161718192021
22232425262728
293031  

Αρέσει σε %d bloggers: