Issie Barratt

issie-barratt-orchestra1
Astral jazz stories
Κάποιες φορές η δισκογραφία δεν λέει όλη την αλήθεια για τη δραστηριότητα των μουσικών. Πίσω από το πρώτο άλμπουμ της βρετανίδας Issie Barratt κρύβεται μια πολύχρονη καριέρα γεμάτη από συνθέσεις και ενορχηστρώσεις για μεγάλα κυρίως σχήματα, διδασκαλία σε γνωστά ιδρύματα της πατρίδας της, αλλά και τεράστια εμπειρία σε ρόλο περφόρμερ με το βαρύτονό της σαξόφωνο. Έχει συνεργαστεί με σύνολα όπως η Philharmonia Orchestra, η Orchestra of the Age of Enlightenment και το Delta Sax Quartet, έχει παίξει με ονόματα του μεγέθους του Joe Locke, του Tim Garland και του Mark Lockheart (Loose Tubes) και το 1999 ίδρυσε το τμήμα τζαζ στο Trinity College of Music του Λονδίνου. Πριν από λίγους μήνες δημιούργησε την εταιρεία Fuzzy Moon και το πρώτο CD που κυκλοφόρησε ήταν το δικό της “Astral Pleasures”.

astralpleasurescdΟ τρόπος που διευθύνει το 20μελές της σύνολο είναι αρκετά διαφορετικός συγκρινόμενος με μια παραδοσιακή ορχήστρα. Οι επιρροές της είναι μοιρασμένες ανάμεσα σε κλασικά και σύγχρονα ακούσματα και στα εκτενή και πολυσύνθετα κομμάτια της περνούν με την ίδια συχνότητα η μοντέρνα κλασική, ο ήχος του Καντέρμπουρι, το φιούζον, ο Zappa, ο Mingus, ο Gil Evans και η Maria Schneider. Εκτός από τα σαξόφωνα, τις τρομπέτες και τα τρομπόνια, δίνει ιδιαίτερο βάρος στην ηλεκτρική κιθάρα και το φλάουτο, αλλά και σε όχι συνηθισμένα για big band όργανα όπως η άρπα, το ευφώνιο, το γαλλικό κόρνο και το βιμπράφωνο. Με σολίστες όπως ο σουηδός τρομπετίστας Anders Bergcrantz, ο σαξοφωνίστας Mark Lockheart και ο κιθαρίστας Mike Outram και με τον Mike Gibbs στην παραγωγή, το καθυστερημένο ντεμπούτο της Issie Barratt μας επιφυλάσσει μια από τις ευχάριστες εκπλήξεις αυτής της χρονιάς.
επαφή: http://fuzzymoonrecords.co.uk, www.issiebarratt.com

issie-barratt

Συνέντευξη με την Issie Barratt

Θα ήθελες να μας συστήσεις την Fuzzy Moon records;
Η Fuzzy Moon Records ιδρύθηκε τον Ιούνιο του 2008 με σκοπό να προωθήσει τη μουσική μου και τη μουσική μερικών σταθερών συνεργατών μου από τη διεθνή τζαζ σκηνή. Η πρώτη της κυκλοφορία ήταν το “Astral Pleasures”, που περιλαμβάνει την ηχογράφηση που έκανα με την 21μελή ορχήστρα μου, με σολίστες όπως ο James Allsopp, ο Anders Bergcrantz, ο Mark Lockheart, ο Mike Outram, ο Liam Noble, ο Rowland Sutherland και ο Steve Waterman. Ακολούθησε το «Finally Beginning” του John Warren. Αυτή τη στιγμή μιξάρουμε την τρίτη μας κυκλοφορία με τον Mark Lockheart και την NDR Big Band και στο τέλος του Μαρτίου θα βρίσκομαι στο Αμβούργο για μια ηχογράφηση της Norma Winstone με την NDR σε ενορχηστρώσεις που έκανε ο Mike Gibbs. Έχω γράψει και μερικά κομμάτια για μικρό σύνολο που θα ‘θελα να ηχογραφήσω για τη Fuzzy Moon στο τέλος της χρονιάς, ενώ ελπίζω να κάνω το δεύτερο άλμπουμ με την ορχήστρα μου το 2011.

Είσαι ενεργή συνθέτρια, ενορχηστρώτρια και περφόρμερ εδώ και πολλά χρόνια. Γιατί χρειάστηκε τόσος πολύς καιρός για να ηχογραφήσεις το πρώτο σου άλμπουμ;
Ο κυριότερος λόγος ήταν ο οικονομικός. Δεν διαθέτω αρκετά μεγάλο όνομα για να επενδύσουν σε μένα οι άλλες εταιρείες και συνεπώς αυτό σημαίνει ότι θα έπρεπε να βρω μόνη μου τη χρηματοδότηση. Την περίοδο 2005-2006 μου ζητήθηκε να διευθύνω ένα ερευνητικό τζαζ πρόγραμμα και στη συνέχεια το 2007 ένα πρόγραμμα για νέους ταλαντούχους τζαζ μουσικούς. Η αμοιβή μου για αυτά μαζί με όσα μάζεψα τρία χρόνια διδάσκοντας στο Trinity College of Music χρησιμοποιήθηκαν για να πληρωθούν οι μουσικοί , το στούντιο, οι μηχανικοί και το μιξάρισμα που χρειάστηκε να το κάνουμε δύο φορές. Μου πήρε πολύ χρόνο να καταλήξω στο κατάλληλο ντιζάιν για το εξώφυλλο του CD. Πάντα μου άρεσαν τα εξώφυλλα της Kate Bush και των πρώτων δίσκων των Genesis, ενώ λατρεύω καλλιτέχνες όπως ο Chagall, ο Kandinsky, ο Miro και ο Paul Klee και χρειάστηκα κάμποσο διάστημα για να βρω τους ανθρώπους που μπορούσαν να κάνουν κάτι ανάλογο.
Υπάρχουν και λόγοι καθυστέρησης που σχετίζονται καθαρά με τη μουσική. Δεν είχα πάντα την ίδια αυτοπεποίθηση σαν ενορχηστρώτρια και έπρεπε να δουλέψω πάνω σ’ αυτό. Ήταν όμως και το θέμα της υγείας μου. Το 2006 έκανα μια εγχείριση την οποία δίσταζα για χρόνια να κάνω. Η ανάθεση μιας δουλειάς, μερικές πρόβες ή μια συναυλία μπορούσαν να με εξουθενώσουν για βδομάδες. Ευτυχώς τώρα όλα είναι εντάξει και είμαι γεμάτη ενέργεια και δημιουργικότητα.
Τέλος ένας ακόμη λόγος καθυστέρησης είναι ότι αγαπώ το ζωντανό ακουστικό ήχο και δεν αισθάνομαι τόσο άνετα με τον ηχογραφημένο ήχο του στούντιο. Απολαμβάνω το να έχω μπροστά μου ακροατήριο για να του διηγούμαι ιστορίες με ήχους και νιώθω ρηχή και άδεια όταν δεν είναι παρόν. Επίσης με κουράζει η ιδέα του τζαζ συνθέτη που πρέπει να μαζέψει υλικό για ένα ολόκληρο άλμπουμ ή να παίξει γεμίζοντας το πρόγραμμα μιας ολόκληρης βραδιάς. Προτιμώ την πρακτική της κλασικής μουσικής όπου το πρόγραμμα ή η ηχογράφηση περιλαμβάνει διάφορους συνθέτες. Αλλά ύστερα από 20 χρόνια και αρκετή γκρίνια από τα παιδιά στην ορχήστρα, αισθάνθηκα έτοιμη να φτιάξω ένα άλμπουμ με έξι δικά μου κομμάτια. Τελικά η μουσική είναι δική τους όσο και δική μου.

Το “Astral Pleasures” συνδυάζει πολλά μουσικά στυλ. Σκέφτεσαι συνειδητά όλα αυτά τα στυλ όταν γράφεις;
Όχι, ποτέ! Πιστεύω ότι αυτή η ποικιλία από στυλ προέρχεται από το μεγάλο εύρος των ακουσμάτων μου. Προέρχομαι από ένα μπακγκράουντ κλασικής και σύγχρονης μουσικής. Αρχικά μελέτησα στο πανεπιστήμιο κλασική σύνθεση και όμποε και μου άρεσε να ανακαλύπτω τον Henze, τον Ligetti, τον Lutoslawski, ενώ θα είμαι πάντα ευγνώμων στον John Cage γιατί μας έμαθε να σταματάμε και να ακούμε! Από την άλλη πάντα άκουγα τζαζ. Η θεία μου έχει παντρευτεί τον Karl Jenkins των Soft Machine κι έτσι η μουσική των Softs, των Weather Report και των Nucleus ακουγόταν πάντα γύρω μου, όπως και της Kate Bush και της Nina Hagen, δίπλα σε αυτά που μελετούσα και που άκουγαν οι γονείς μου: τον Mahler, τον Schubert, τον Schumann, τον Richard Strauss, τον Stravinsky και τον Charles Ives. Στα 21 μου ανακάλυψα τον Gil Evans, τους Loose Tubes και τον Frank Zappa, όλα μέσα σε ένα μήνα και αποκαλύφθηκε μπροστά μου με ποιο τρόπο ήταν δυνατό να ταιριάξω όλες τις μουσικές που μου άρεσαν και να τις κάνω δικές μου. Τότε λοιπόν πούλησα το όμποε, αγόρασα ένα βαρύτονο και πέρασα 5 χρόνια μελετώντας τζαζ και πλησιάζοντας τα 30 άρχισα να γράφω για big band. Κάθε μου σύνθεση λέει στην κυριολεξία μια ιστορία. Έτσι απλά καταγράφω τους ήχους εκείνους που έρχονται στο μυαλό μου και οι οποίοι ταιριάζουν καλύτερα στην αφήγηση της συγκεκριμένης ιστορίας, με τον ίδιο τρόπο που ένας ζωγράφος διαλέγει τα χρώματα ή ένας θεατρικός συγγραφές τις λέξεις. Πάντα ήθελα να συνεργαστώ με άλλους που τους αρέσει να διηγούνται ιστορίες και να γράψω μουσική για ταινίες, ή να δουλέψω με κάποιο χορογράφο και μια ομάδα από μοντέρνους χορευτές. Ίσως αν στείλω μερικά CD και με μάθουν…

Το ότι παίζεις βαρύτονο επηρεάζει τον τρόπο που γράφεις;
Το βαρύτονο μου υπενθυμίζει ότι είμαι περφόρμερ και αυτοσχεδιάστρια και παράλληλα επηρεάζει τον τρόπο που γράφω. Η τζαζ είναι τόσο διαδραστική μορφή τέχνης που πρέπει να μένω προσγειωμένη και να παρακολουθώ τι συμβαίνει, έτσι ώστε να μην εξορίζομαι στη συνθετική απομόνωση, όπου πολλές φορές οδηγούνται άνθρωποι που γράφουν μουσική η οποία δεν έχει σχέση με την πραγματικότητα με αποτέλεσμα να μη λειτουργεί. Προτιμώ να έχω το χέρι μου κάτω από το καπό και να τσεκάρω πώς δουλεύει η μηχανή της τζαζ, όσο επεξεργάζομαι τις ιδέες μου. Πάντως λατρεύω τον ήχο και την αίσθηση του βαρύτονου. Είναι τόσο όμορφο και εκφραστικό, όσο και σκληρό και φάνκι όργανο. Δεν θα το παρατούσα ποτέ.

Έχεις δουλέψει με μεγάλα κλασικά και τζαζ σύνολα. Ποιες θα ‘λεγες ότι είναι οι ομοιότητες και οι διαφορές ανάμεσα σε μια συμφωνική ορχήστρα και μια big band;
Τα χρώματα και η γλώσσα στον κόσμο του ήχου παραμένουν τα ίδια. Αυτό που αλλάζει είναι το πώς μεταδίδω τις ιδέες και τι μπορούμε να κάνουμε με αυτές. Λίγοι μουσικοί της τζαζ μπορούν να τα βγάλουν πέρα από πλευράς διαβάσματος της παρτιτούρας στη μουσική μου. Κυρίως είναι αυτοί που προέρχονται από μεγάλα σύνολα που τους βοηθούν να διατηρούν τη φόρμα τους στο διάβασμα. Ακόμη λιγότεροι μουσικοί ορχήστρας μπορούν να αντεπεξέλθουν στην αυτοσχεδιαστική πλευρά της μουσικής μου. Έτσι όταν γράφω κατά παραγγελία έχει μεγάλη σημασία να ξέρω τόσο τα άτομα όσο και το σύνολο της ορχήστρας, ώστε να επεξεργαστώ τη συμβολή του καθενός. Είναι κάτι που το σχολιάζουν όλοι όταν μιλούν για τον Duke Ellington, αλλά πιστεύω ότι είναι μια ικανότητα που πρέπει να αναπτύξουμε όλοι οι συνθέτες της τζαζ, διαφορετικά χάνουμε τη δυνατότητα να δώσουμε στο τελικό αποτέλεσμα (είτε πρόκειται για συναυλία είτε για ηχογράφηση) τη μαγεία της τζαζ.
Η πιο ουσιώδης διαφορά ανάμεσα στο να γράφεις για μια συμφωνική ορχήστρα και για μια big band έγκειται στη χρήση της rhythm section και στον τρόπο με τον οποίο οι τζαζ μουσικοί παίρνουν τις ιδέες που παρουσιάζει ο συνθέτης και δημιουργούν μια ρυθμική βάση που συμπληρώνει τις ιδέες, φέρνοντας εκείνο το προσωπικό στοιχείο του απροσδόκητου και της μαγείας της τζαζ που με κάνει να ακτινοβολώ από ευχαρίστηση. Λατρεύω να ακούω τους άλλους να ανταποκρίνονται στις ιδέες μου. Αυτός είναι ο λόγος που αποκαλώ τον εαυτό μου τζαζ συνθέτρια και όχι απλά συνθέτρια. Σε αντίθεση με τους περισσότερους δεν συνθέτω ποτέ βάσει των συγχορδιών, προσθέτοντας μελωδίες και αντίστιξη σε μια προϋπάρχουσα ακολουθία ακόρντων. Οι αρμονίες μου έρχονται σαν αποτέλεσμα της αντίστιξης μέσα στη σύνθεση και έτσι κάθε φορά που γράφω ένα μέρος για σόλο πρέπει να αναλύω τη δομή των μελωδιών που έχω στο μυαλό μου και να τις «εκλογικεύω» χρησιμοποιώντας τα σύμβολα των συγχορδιών ώστε να αποκαλύψω στους αυτοσχεδιαστές το μυστικό!

Αν και στο άλμπουμ σου παίζουν μερικοί πρώτης τάξης σολίστες, η ορχήστρα έχει μια πολύ δυνατή προσωπικότητα. Πώς δούλεψες για να φτιάξεις αυτόν τον ξεχωριστό ήχο;
Το κυριότερο στοιχείο είναι ότι όλοι οι μουσικοί της ορχήστρας είναι ανοιχτόμυαλοι, βαθιά γενναιόδωροι, εφευρετικοί και εκ φύσεως δημιουργικοί, με αίσθηση του χιούμορ και τεράστια εμπειρία σε διάφορα μουσικά είδη και στυλ. Έτσι η ομάδα μπορεί και απορροφά τα πάντα, στηρίζει απίστευτα όλες τις ιδέες που προκύπτουν και επενδύει πολύ χρόνο και ενέργεια στο να παίζει τη μουσική με όλες της τις δυνάμεις. Θέλει να δώσει στη μουσική ζωή!

Πώς προέκυψε ο τίτλος του άλμπουμ;
Πήρε τον τίτλο του από ένα κομμάτι του CD, που αναφέρεται σε μια μαγική καλοκαιρινή νύχτα, τόσο μαγευτική σαν μια εικόνα του Chagall. Αυτή η αίσθηση της μαγείας και των χρωμάτων που πλανεύουν αντιπροσωπεύει την όλη φιλοσοφία μου για τη ζωή. Το ότι υπάρχουν περισσότερα στην ευλογία της ζωής παρά σε ο,τιδήποτε υλικό και ότι η πλευρά της ψυχής μας όπου επικρατεί το κέφι και η φαντασία μπορεί να φέρει άφθονη κοινή ευχαρίστηση και χαρά, όσο και αμοιβαία σοφία. Σοφία και χαρά που μας ξεπερνούν όλους! Που είναι γνωστή σε όλους τους πλανήτες (ναι ασχολούμαι και με την αστρολογία…) και την έχουν βιώσει όλες οι γενιές: οι προηγούμενες, οι μελλοντικές … ακόμη και οι τωρινές!

Το να συνθέτεις και να κάνεις την ενορχήστρωση για μια μεγάλη ορχήστρα είναι εξαιρετικά απαιτητική δουλειά. Τι χρόνος σου μένει για να ασχοληθείς με τα της εταιρείας;
Η Fuzzy Moon έχει σκοπό να εξυπηρετήσει μόνο μερικούς καλλιτέχνες που έχει επιλέξει. Δεν έχει άλλες φιλοδοξίες. Έτσι κάνουμε συλλογικά το μανατζάρισμα της δουλειάς μας. Είμαι τυχερή γιατί έχω την υποστήριξη φίλων που διαθέτουν πείρα από άλλες εταιρείες ή δουλεύουν για οργανισμούς «κλειδιά» όπως η MCPS, η PPL και η MPA, ενώ κάποια μέλη της ορχήστρας μου έχουν ανάλογη εμπειρία. Όλοι κάνουν τα πάντα για να βοηθήσουν από τότε που ξεκίνησε η εταιρεία και φτιάξαμε το πρώτο άλμπουμ και ανταποκρίνονται άμεσα κάθε φορά που εκπέμπω SOS για τις επαγγελματικές συμβουλές τους. Επίσης είχαμε σταθερή επαφή με την ArtistShare που μας υποστήριξε σε όλη μας την πορεία. Δεν έχω αμφιβολία ότι υπάρχουν φύλακες άγγελοι πάνω στη γη.

Τη χρυσή εποχή των big band οι περισσότερες ορχήστρες έπαιζαν χορευτική μουσική. Τώρα η πλειοψηφία τους είναι ορχήστρες για συναυλίες. Κάποιες που βρίσκονται στην Αμερική και πολύ περισσότερες Ευρωπαϊκές υποστηρίζονται από διάφορα ιδρύματα και κρατικούς φορείς. Πώς βλέπεις το μέλλον τους μέσα στη μεγάλη οικονομική κρίση που ζούμε;
Μπορώ να θυμηθώ διάφορες περιόδους στις οποίες υπήρχε ύφεση. Καμιά τους δεν επηρέασε πολύ αυτά που έκανα κι έτσι δεν ανησυχώ με τη σημερινή κατάσταση. Τη μέρα που πήγα το CD μου στην εταιρεία διανομής μου είπαν ότι είχαν απολύσει 8 άτομα. Όμως το CD εξακολουθεί να πωλείται στο εξειδικευμένο κοινό της τζαζ που αγαπά τις ορχήστρες, εξακολουθούμε να παίρνουμε εξαιρετικές κριτικές και να κλείνουμε συναυλίες, να συνθέτω και να διδάσκω και όλα φαίνονται να πηγαίνουν κανονικά. Για να πω την αλήθεια παλιότερα αντιμετώπισα μεγαλύτερα εμπόδια, όπως το να βρω μουσικούς και χρηματοδότες που να ενδιαφέρονται για τη μουσική και να ξεπεράσω το σεξισμό που εξακολουθεί να παίζει ρόλο στη λήψη κάποιων αποφάσεων.

Πες μας μερικές από τις αγαπημένες σου big band.
Gil Evans, Mike Gibbs, Jaco Pastorius, Melba Liston, Quincy Jones, Bob Mintzer, John Warren, Bill Holman, Django Bates, Steve Berry, Mark Lockheart, Eddie Parker, Chris Kibble, Maria Schneider, Vince Mendoza, Kenny Wheeler, Paul Grabowski, Carla Bley, Joe Locke, Julian Arguelles, Lars Jansson, Gerry Mulligan, Michael Davis, Peter Saberton, Steve Swallow, John Hollenbeck, Helge Albin και προσφάτως τα παιδιά από την Bohuslän Big Band, ο Samuel Olsson, ο Mikael Karlsson, ο Christer Olofsson, ο Niclas Rydh και δύο από τους μαθητές μου στο Trinity College, ο Tom Hewson και ο Pete Edwards.

Ποια είναι τα μελλοντικά σου σχέδια για την ορχήστρα και για την εταιρεία; Έχεις σκεφτεί να κυκλοφορήσεις ηχογραφήσεις μη Ευρωπαίων μουσικών από τη Fuzzy Moon;
Η ορχήστρα θα συνεχίσει να υπάρχει, αλλά δεν περιμένω να δουλεύουμε όλοι μαζί σε σταθερή βάση όπως συμβαίνει ας πούμε με τη Maria Schneider Orchestra. Δεν υπάρχουν ίδιες ευκαιρίες εδώ στην Αγγλία, ούτε για εμφανίσεις ούτε για χρηματοδότηση. Ό,τι κάνουμε συλλογικά στο μέλλον θα εξαρτηθεί από την τύχη των διάφορων αιτήσεων χρηματοδότησης που ετοιμάζω αυτή τη στιγμή και θέλω να ελπίζω ότι θα καταφέρουμε να κάνουμε περιοδείες, να παίξουμε σε φεστιβάλ και να ηχογραφήσουμε κι άλλα άλμπουμ. Εκείνο που κρατά την ορχήστρα ζωντανή στα μεσοδιαστήματα είναι ότι δουλεύω συχνά με μερικά από τα μέλη της σε άλλα σχήματα.
Η εταιρεία είναι εδώ για να στηρίξει τη δουλειά των μουσικών με τους οποίους δουλεύω. Δεν είναι πολιτική της η επιλογή ευρωπαίων καλλιτεχνών, απλά στηρίζει κάποια πράγματα που μας αρέσουν. Στην ουσία αυτοσχεδιάζουμε ακόμα και σε ό,τι έχει σχέση με μπίζνες… Σκοπεύουμε να προμοτάρουμε την εταιρεία το καλοκαίρι με μια μεγάλη καμπάνια, αφού τελειώσουμε τα δύο άλμπουμ με την NDR Big Band και ανεβάσουμε τις παρτιτούρες στην αδελφική μας εταιρεία www.fuzzymoonmusic.com. Χωρίς αμφιβολία είναι μια συναρπαστική περίοδος!

issie-barratt-orchestra-21

Jazz & Tzaz, Απρίλιος 2009

Advertisements

0 Responses to “Issie Barratt”



  1. Σχολιάστε

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s




Kατηγορίες

Email me:

vagarag at freemail.gr

Αρχείο

Blog Stats

  • 26,228 hits
Απρίλιος 2009
Δ Τ Τ Π Π Σ Κ
« Μαρ.   Μάι. »
 12345
6789101112
13141516171819
20212223242526
27282930  

Αρέσει σε %d bloggers: