Chris Potter

Sax Overtones
Έχοντας καθιερωθεί σαν ένας από τους κορυφαίους σύγχρονους τενορίστες και σαν ένας ολοκληρωμένος συνθέτης, leader και sideman, o Chris Potter τέσσερα χρόνια τώρα δουλεύει με τους Underground, το πιο φάνκι και ηλεκτρικό σχήμα του μέχρι σήμερα. Με την ευκαιρία της κυκλοφορίας του “Ultrahang”, του τρίτου άλμπουμ των Underground (που δεν θα το βρείτε σε κανένα συμβατικό ή ηλεκτρονικό δισκοπωλείο, παρά μόνο μέσω του σάιτ του σαξοφωνίστα) και λίγο πριν ξεκινήσει την ευρωπαϊκή του περιοδεία με το σούπεργκρουπ Overtone Quartet (Dave Holland, Jason Moran, Eric Harland), που θα τον έφερνε και στο Αθηναϊκό Μέγαρο Μουσικής στα τέλη Νοεμβρίου, ο Chris Potter μίλησε με το Jazz & Tzaz.
Ο Chris Potter ήταν ακόμη στα δεκαπέντε του όταν τον άκουσε η Marian McPartland που έκρινε αμέσως ότι ήταν έτοιμος να ξεκινήσει επαγγελματική καριέρα στη μουσική. Πιθανότατα αυτό θα είχε γίνει αν ο πατέρας του σαξοφωνίστα δεν επέμενε να τελειώσει πρώτα ο γιος του το σχολείο. Δεν πέρασαν τρία χρόνια κι ο νεαρός είχε ήδη μετακομίσει στη Νέα Υόρκη και είχε γίνει μέλος στο γκρουπ του θρυλικού τρομπετίστα του μπίμποπ Red Rodney. Το 1991 κέρδισε το 3ο βραβείο στο Thelonious Monk International Saxophone Competition (πίσω από τον Joshua Redman και τον Eric Alexander) κι αμέσως ύστερα υπέγραψε στην Criss Cross για να ηχογραφήσει τον πρώτο δικό του δίσκο. Η γνωριμία του με την McPartland του πρόσφερε τη δυνατότητα για ένα συμβόλαιο με την Concord Records και την παρεπόμενη δημοσιότητα, που τον έφερε να παίζει με τη Mingus Big Band, τον Paul Motian, τον Ray Brown και τον Jim Hall. Από το 1998 μέχρι πρόσφατα ήταν σταθερό μέλος του Dave Holland Quintet. Αυτή η συμμετοχή του σε ένα από τα καλύτερα μικρά σχήματα της τελευταίας 15ετίας, σε συνδυασμό με τα εξαιρετικά του άλμπουμ και την εξίσου αξιόλογη δραστηριότητα σαν sideman, του χάρισαν την καθολική αναγνώριση, ενώ το χειμαρρώδες του παίξιμο στο τενόρο έχει τόσο μαζική επιρροή στους σημερινούς σαξοφωνίστες που θα μπορούσε να συγκριθεί με αυτή μουσικών όπως ο Michael Brecker ή ο Joe Lovano.

Το 2005 μετά από περισσότερα από 10 προσωπικά άλμπουμ στο ενεργητικό του έφτιαξε τους Underground, ένα ηλεκτρικό κουαρτέτο, με τον Craig Taborn στα πλήκτρα, τον Nate Smith στα τύμπανα και τον Wayne Krantz (που τον αντικατέστησε γρήγορα ο Adam Rogers) στην κιθάρα. Κατά ειρωνικό τρόπο ύστερα από τη μακρόχρονη και λαμπρή συνεργασία του Potter με τον Dave Holland, οι Underground είναι ένα γκρουπ χωρίς μπασίστα. Και μάλιστα ένα γκρουπ χωρίς μπασίστα που τολμά να παίζει τζαζ φανκ. Όμως τα φέντερ ρόουντς του Craig Taborn δεν αφήνουν κανέναν να αισθανθεί αυτό το κενό. Αντί να μιμείται το ρόλο του μπασίστα ο Taborn απλώνει πολυφωνικά τις χαμηλές συχνότητες φτιάχνοντας τη βάση ενός δυναμικού και πλούσιου γκρουβ μαζί με τον Rogers και τον Smith. Μέσα από αυτή την ιδιαιτερότητα, ο Potter χωρίς αυστηρό και ιδιαίτερα περίπλοκο αρμονικό πλαίσιο, έχει όση ελευθερία χρειάζεται για να ξεδιπλώσει τα μακριά αλλά ποτέ φλύαρα σόλο του και να βρει την πιο προσωπική έκφραση από ποτέ.
www.chrispottermusic.com

Συνέντευξη με τον Chris Potter
Η σχέση σου με τη μουσική ξεκίνησε από πολύ νωρίς. Τι σε τράβηξε στην τζαζ και πως διάλεξες το σαξόφωνο;
Άκουγα πάντα τους δίσκους που είχαν οι γονείς μου. Διάλεγα εκείνους που είχαν τα πιο ενδιαφέροντα εξώφυλλα. Έτσι ανακάλυψα το “Time Out” του Dave Brubeck και αγάπησα αμέσως τον ήχο του Paul Desmond. Είχαν ακόμη μερικούς δίσκους του Miles Davis, του Trane, του Charles Lloyd και πολλούς άλλους και με αυτό τον τρόπο γνώρισα το σαξόφωνο και την τζαζ. Άρχισα να ζητώ ένα επίμονα από τους δικούς μέχρι που μου αγόρασαν ένα άλτο όταν ήμουν 10 ετών και ξεκίνησα να μελετώ σοβαρά σχεδόν αμέσως. Νομίζω ότι άρχισα να παίζω επαγγελματικά σε μόνιμη βάση στα δεκατρία μου.

Έχεις παίξει με πολλούς μεγάλους μουσικούς της τζαζ. Ποιο θα έλεγες ότι είναι το πιο σημαντικό μάθημα που πήρες από αυτούς;
Έμαθα διαφορετικά πράγματα από τον καθένα τους και είναι συναρπαστικό το πόσο διαφορετική είναι η μέθοδος που δουλεύει καθένας τους. Διδάχτηκα ότι οποιαδήποτε προσέγγιση μπορεί να λειτουργήσει. Το σημαντικό είναι να έχεις ένα δυνατό ήχο μέσα στο μυαλό σου και ένα τεράστιο απόθεμα θέλησης και αφοσίωσης, έτσι ώστε να κάνεις αυτό τον εσωτερικό ήχο πραγματικότητα.

Παίζοντας στο κουιντέτο του Dave Holland είχες την ευκαιρία να συμβάλλεις στο ρεπερτόριο του γκρουπ με μερικές δικές σου συνθέσεις. Πόσο διαφορετικός είναι ο τρόπος που συνθέτεις με τους Underground;
Όταν συνθέτω έχω πάντοτε στο μυαλό μου τους μουσικούς που συμμετέχουν. Το κουιντέτο του Dave περιλαμβάνει πολύ διαφορετικές μουσικές προσωπικότητες σε σχέση με τους Underground. Εν γένει η μουσική των Underground είναι λιγότερο δομημένη, με περισσότερα περιθώρια για ελεύθερο αυτοσχεδιασμό και πιο προσανατολισμένη στο γκρουβ. Για το γκρουπ του Dave συνήθως φέρνω μουσική που είναι πιο συγκεκριμένη και περίπλοκη σε επίπεδο φόρμας και αρμονίας.

Η κιθάρα ήταν παρούσα και σε μερικές παλιότερες ηχογραφήσεις σου, οι οποίες όμως ήταν ως επί το πλείστον ακουστικές. Οι Underground είναι ένα ηλεκτρικό γκρουπ που εξερευνά εντελώς διαφορετικούς χώρους. Ο ήχος τους έχει μεγαλύτερη απήχηση σε νεότερα ακροατήρια;
Ελπίζω να έχει απήχηση σε όλους! Μεγάλωσα ακούγοντας πολύ φανκ, αλλά και τους Weather Report, τους Mahavishnu Orchestra, τα ηλεκτρικά σχήματα του Miles κτλ. Έτσι αυτό το πεδίο μού είναι οικείο σαν άκουσμα. Παίζοντας με αυτό το συγκρότημα αισθάνομαι ότι οδηγούμαι να παίζω διαφορετικά από ό,τι με πιο παραδοσιακά σχήματα και αφήνομαι να το κάνω.

Τι κάνεις για να λειτουργεί ο επηρεασμένος από το φανκ ήχος των Underground σε αυτό το σχήμα που δεν έχει μπάσο;
Προσέλαβα τον Craig Taborn! Ειλικρινά είναι ο μόνος τύπος που ξέρω ο οποίος μπορεί να κάνει κάτι τέτοιο. Αν δεν είναι διαθέσιμος απλά τον αντικαθιστώ με ένα μπασίστα!

Το “Song For Anyone” ήταν η πρώτη σου προσπάθεια να συνθέσεις με τον τρόπο που κάνουν στην κλασική μουσική. Πως λειτουργούν αυτές οι συνθέσεις πάνω στη σκηνή; Σκοπεύεις να ξαναδοκιμάσεις ένα παρόμοιο «πείραμα»;
Είχαμε παίξει αυτή τη μουσική πριν την ηχογραφήσουμε και μας άρεσε πολύ. Δυστυχώς όμως δεν έχουμε κάνει πολλές εμφανίσεις μετά την ηχογράφηση. Ελπίζω να τα καταφέρουμε στο μέλλον. Θα ‘θελα να βρω έναν τρόπο να συνδυάσω τα γραμμένα μέρη με περισσότερο αυτοσχεδιασμό. Αυτή τη στιγμή γράφω μουσική για big band και συγκεκριμένα για την Danish Radio Band και εύχομαι να την ηχογραφήσω και να την παρουσιάσω ζωντανά.

Μίλησέ μας για το Overtone Quartet, με το οποίο παίζεις τον τελευταίο καιρό. Πρόκειται για ένα κουαρτέτο όπου η ηγεσία είναι συλλογική υπόθεση ή αποτελεί μια μικρότερη εκδοχή του συγκροτήματος του Dave Holland;
Ξεκίνησε σαν ένα συλλογικό σχήμα. Φυσικά ο Dave είναι ο παλαιότερος και ο πλέον καθιερωμένος του συγκροτήματος και όλοι μας τον σεβόμαστε απεριόριστα, αλλά θα έλεγα ότι από μουσική άποψη όλοι έχουμε εντελώς ισότιμη συμβολή. Απολαμβάνω πολύ το ότι συμμετέχω στο γκρουπ, πιστεύω ότι είναι ένας καλός συνδυασμός ανθρώπων και ανυπομονώ κάθε φορά να περιοδεύω και να κάνω κι άλλες μουσικές εξερευνήσεις με αυτό.

Πώς πιστεύεις ότι επιδρά η παρακμή των δισκογραφικών εταιριών στη δουλειά των καλλιτεχνών;
Ευτυχώς το σημαντικότερο πράγμα που κάνουμε είναι να παίζουμε ζωντανά και αυτό είναι κάτι που φαίνεται ότι δεν γίνεται να το κατεβάσει κανείς από το ίντερνετ! Πάντως πιστεύω ότι το γεγονός αυτό δημιουργεί νέες δυναμικές σχετικά με τον τρόπο που κάνει κάποιος γνωστή τη δουλειά του στο ακροατήριο, ειδικά όταν μιλάμε για νέους καλλιτέχνες. Υπάρχουν και μερικές πολύ ενδιαφέρουσες ευκαιρίες. Το περιβάλλον του μουσικού μάρκετινγκ είναι περισσότερο διαδραστικό μέσω του ίντερνετ. Είναι όμορφο το ότι το ακροατήριο μπορεί να συμμετάσχει πιο ενεργητικά στην όλη διαδικασία, αν και μερικές φορές για μένα κάτι τέτοιο μπορεί να μου προκαλέσει υπερβολικό φόρτο.

Ποια είναι η εμπειρία σου από την πρώτη ηχογράφηση για την ArtistShare;
Στην πραγματικότητα δεν πρόκεται για κάτι πολύ διαφορετικό σε σχέση με ό,τι έκανα με τις υπόλοιπες εταιρείες. Κάναμε την ηχογράφηση και τώρα περιοδεύουμε προσπαθώντας να την κάνουμε γνωστή στον κόσμο. Όπως λέει και η παλιά έκφραση παλιό κρασί σε καινούρια μπουκάλια.

Πώς αισθάνεσαι που μετά από μια μακρά δισκογραφική πορεία είσαι για πρώτη φορά ο απόλυτος κύριος της μουσικής σου;
Είναι ένα από τα καλά της υπόθεσης Artistshare και αισθάνομαι πολύ, πολύ όμορφα.

Πρόσφατα ξεκίνησες online μαθήματα μέσω του σάιτ σου. Τα καταφέρνεις να ανταποκρίνεσαι σε αυτή την υποχρέωση όντας τόσο απασχολημένος από τις ηχογραφήσεις και τις περιοδείες;
Όπως είπα κάποιες φορές ο φόρτος γίνεται κάπως υπερβολικός. Άποψή μου είναι ότι η βασική μου δουλειά είναι να κάνω την καλύτερη δυνατή μουσική και συχνά αυτό έρχεται σε σύγκρουση με το να είναι διαθέσιμη η φυσική μου παρουσία και το να διδάσκω. Όμως ειλικρινά μου αρέσει να επικοινωνώ με τον κόσμο και πιστεύω ότι είναι εφικτό να βρει κανείς μια ισορροπία. Απλά απαιτείται πάρα πολλή ενέργεια και προσήλωση για να τα προλάβεις όλα.

Jazz & Tzaz, Δεκέμβριος 2009

Advertisements

0 Responses to “Chris Potter”



  1. Σχολιάστε

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s




Kατηγορίες

Email me:

vagarag at freemail.gr

Αρχείο

Blog Stats

  • 26,228 hits
Δεκέμβριος 2009
Δ Τ Τ Π Π Σ Κ
« Νοέ.   Ιαν. »
 123456
78910111213
14151617181920
21222324252627
28293031  

Αρέσει σε %d bloggers: