Αρχείο για Μαρτίου 2007

Μόνο με ένα πιάνο

sean-wayland.jpgyitzhak-yedid-full-moon-fantasy.jpgbill-brennan-solo-piano.jpgcarolyn-hume-solo-piano-works.jpg

Από τους χειμαρρώδεις μονόλογους του Art Tatum ως τον άφταστο λυρισμό του “Kohl Concert” με τον Keith Jarrett και από την τεχνική στράιντ του James P. Johnson μέχρι τη νεωτερικότητα του “Modernistic” από τον Jason Moran, οι σόλο πιάνο ηχογραφήσεις έχουν μια τεράστια παράδοση στη τζαζ, που ξεκινά στις αρχές του προηγούμενου αιώνα και μας φέρνει στο σήμερα με τέσσερις νέους μουσικούς που προέρχονται από την Αυστραλία, το Ισραήλ, τον Καναδά και την Αγγλία.

seanwayland.jpg
ολόκληρο το άρθρο

Steve Herberman – Todd Mussman

herberman2.jpgmussman1.jpg

Κιθαρίστες σε διπλό ρόλο
Η ανάγκη για τους κιθαρίστες να επεκτείνουν τη γκάμα του οργάνου τους – κυρίως από την πλευρά των μπάσων – δεν είναι κάτι καινούριο. Η επτάχορδη κιθάρα χρησιμοποιείται εδώ και πάνω από 150 χρόνια. Ο George Van Eps έπαιζε μια επτάχορδη ηλεκτρική Epiphone, φτιαγμένη ειδικά γι αυτόν, ήδη από τη δεκαετία του ’30. Τον ακολούθησαν μουσικοί όπως ο Bucky Pizzarelli, o Lenny Brau, ο Ron Eschete και o Fred Fried και νεότεροι όπως ο Howard Alden, και ο John Pizarelli. Στα μέσα της δεκαετίας του ’90 ο Charlie Hunter με την οκτάχορδη κιθάρα του σχεδιασμένη από τον Ralph Novak, έκανε δημοφιλή το ρόλο του «δύο σε ένα» κιθαρίστα – μπασίστα. Δύο νέα παιδιά, ο Steve Herberman και ο Todd Mussman, με την ευκαιρία της κυκλοφορίας των νέων τους δίσκων εξηγούν πώς οδηγήθηκαν στην επτάχορδη κιθάρα ο πρώτος και στην οκτάχορδη ο δεύτερος, πώς ανέπτυξαν την τεχνική τους και ποια είναι τα πλεονεκτήματα που τους προσφέρουν οι παραπάνω χορδές.

ολόκληρο το άρθρο

Tommaso Starace

ee_cov.jpg

Tommaso Starace: “Plays the Photos of Elliott Erwitt” (Frame)
Ο Tommaso Starace γεννήθηκε στο Μιλάνο όπου και άρχισε να μελετά άλτο σαξόφωνο. Συνέχισε τις σπουδές του στη Βρετανία και τα τελευταία χρόνια γίνεται ένα όλο και πιο δραστήριο μέλος της νέας λονδρέζικης σκηνής, αν και ο ήχος του ανήκει στην απέναντι πλευρά του ατλαντικού, πηγάζοντας κατευθείαν από τους μεγάλους της δεκαετίας του ’50, όπως ο Cannonball Adderley. Παρόλα αυτά η πηγή έμπνευσης για το δεύτερο CD του δεν σχετίζεται με τη μουσική αλλά με το έργο ενός φημισμένου φωτογράφου: του Elliott Erwitt, μέλους του πρακτορείου Magnum, που ένας από τους ιδρυτές του, ακριβώς πριν από 60 χρόνια, ήταν ο Henri Cartier-Bresson.

συνέχεια / read an english version of the review

Ulrich Drechsler

cover_hp1.jpg

Ulrich Drechsler: “Humans & Places” (Cracked Anegg)
Ο Eric Dolphy έχει συνδέσει σε τέτοιο βαθμό το όνομά του με το μπάσο κλαρινέτο στη σύγχρονη τζαζ, ώστε περίπου κάθε ηχογράφηση στην οποία πρωταγωνιστεί αυτό το όργανο, παραπέμπει σχεδόν εξ ορισμού σε εκείνον. Αυτό συνέβη και στο προηγούμενο CD του Ulrich Drechsler, που είχε τον τίτλο “The Monk in All of Us” και ήταν προφανώς αφιερωμένο στη μουσική του Thelonious Monk. Παρόλα αυτά το καινούριο του άλμπουμ “Humans & Places” έχει καθαρά ευρωπαϊκό χρώμα.

ολόκληρη η κριτική / more

Shayna Dulberger

the-kill-me-trio-cd-cover.jpg

Shayna Dulberger: “The KillMe Trio” (Self Produced)
Η 23χρονη νεοϋρκέζα Shayna Dulberger δεν ταιριάζει στο τρέντι μοντέλο της γυναίκας στη τζαζ. Δεν παίζει πιάνο, δεν τραγουδάει, η μουσική της δεν προσφέρεται για χορό, ούτε για lounge και χαλάρωση. Το όργανό της είναι το κοντραμπάσο, παίζει φρη τζαζ, έχει συνεργαστεί με τον Daniel Carter και τον Jackson Krall και ανάμεσα στις κυριότερες επιρροές της είναι ο Peter Kowald, ο William Parker και ο Peter Brotzman.

ολόκληρη η κριτική / more

Jeff Baumeister

jeff-baumeister-useful-music-cd-cover.jpg

Jeff Baumeister Quartet: “Useful Music” (Wahbo records)
Πότε η μουσική είναι χρήσιμη; Όταν ξεφεύγει απ’ το «η τέχνη για την τέχνη» και χρησιμοποιείται με θετικό τρόπο για να προσφέρει ευχαρίστηση στον ακροατή και τον εκτελεστή, σύμφωνα με τον Paul Hindemith που εισήγαγε το κίνημα useful music (gebrauchmusik στα γερμανικά) στην κλασική μουσική τη δεκαετία του ’20.

ολόκληρη η κριτική / more

Ingrid Jensen

ingrid-jensen-at-sea-cd-cover.jpg

Ingrid Jensen: “At Sea” (ArtistShare) Πέμπτο προσωπικό άλμπουμ για την καναδέζα Ingrid Jensen, που έχει συμμετάσχει σε τρεις τουλάχιστον φημισμένες μεγάλες ορχήστρες: της Maria Schneider, του Lionel Hampton και τη γυναικεία big band Diva. Με το “At Sea” η τρομπετίστρια βουτάει στην κυριολεξία σε βαθιά νερά. Από τη μια κάνει το τόλμημα να ντεμπουτάρει στην ArtistShare, που στην ουσία αποτελεί ένα συνεταιρισμό καλλιτεχνών οι οποίοι αυτοδιαχειρίζονται τη δουλειά τους πουλώντας την αποκλειστικά μέσω Ίντερνετ. Από την άλλη βασισμένη στον μετά τα μέσα της δεκαετίας του ’60 Miles Davis και στον ήχο της στην τρομπέτα και το φλούγκελχορν που της δίνει τη σιγουριά ενός μάστερ, φτάνει στην πιο ολοκληρωμένη μέχρι σήμερα δουλειά της, δημιουργώντας ένα σύνολο που ακούγεται ως κόνσεπτ άλμπουμ, αν και περιλαμβάνει και διασκευές σε δύο γνωστά στάνταρντ.

ολόκληρη η κριτική


Kατηγορίες

Email me:

vagarag at freemail.gr

Αρχείο

Blog Stats

  • 26,139 hits
Μαρτίου 2007
Δ Τ Τ Π Π Σ Κ
    Απρ. »
 1234
567891011
12131415161718
19202122232425
262728293031